नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

तिलकप्रसाद लुइँटेल :

बोलाउने नाम र न्वारानको नाम फरक हुनुपर्छ भन्ने उनीहरूकातिर रहेनछ क्यार । त्यसैले न्वारनमै राखेको नाम उनले चलाएका छन् । यो जयमङ्गल नामलाई आफ्ना पौरख र सिपले सफल बनाएरै राखेका हुन् । त्यसैले यो नाम उसै पाएकाे होइन रहेछन् भन्ने अहिले घाम जत्तिकै छर्लङ्ग भएको छ ।

कलब्रेक खेल्नमा नै उनले आफ्ना नामको सफलता पाएका छन् । सत्ताको राजनीतिमा भीष्म पितामह बनेका हाम्रा नेताहरूले जस्तै सफलता पाएका छन् । त्यसैले वृद्ध नेताले पार्टीको आदर्श पालन गरे जस्तै कलब्रेकको अनुशासन उनका जीवनको सान भएको छ । विदेश भ्रमण भन्दै बाहिर देश जाने हाम्रा वृद्ध नेताहररूलाई छिमेकीसँग बोल्न र आफ्नो कुरा राख्न सकेनन् भन्ने आरोप लगाएको सुनिन्छ तर ती देशमा हार्न नजान्ने नै हुन् र उनको सफलता पनि त्यसमै निहित छ ।

त्यसैले आफ्ना नेताको कुरा काट्न खासै रहर नलागेर जयमङ्गलतिरै फर्कन मन लाग्यो । आखिर उनी पनि त उस्तै हुन् । घरभित्रको कलब्रेक खेलमा त कहिले हारेका छन् र सधैँका विजयी उनी नै । त्यही भएर उनको नाम जय भएको हो । छिमेकमा वा बाहिरका साथीहररूसँग खेल्दा पो कहिल्यै जित्न सक्दैनन् र अरुको मङ्गल हुन्छ । त्यही घरको जय र बाहिरको मङ्गल जोडिएर बनेको उनको जयमङ्गल नाम सार्थक छँदै छ ।

बारम्बार आफूलाई मङ्गल गराउने भएपछि हिजोअस्ति उनलाई छिमेकीले उपहार दिने प्रस्ताव गरे । कलब्रेक भ्रमणमा जस्तै पाउने उपहारमा पनि उनलाई कुनै कुराले अरुचि हुँदोरहेन छ । उपहार लिन मञ्जुर गरे । छिमेकीले दिएको उपहार अत्यन्तै भारी रहेछ । बलिया युवा जति छिमेकतिरै छन् । उपहार बोकेर ल्याइदिने मान्छे नभएपछि सानो छरितो ट्याक्टर खोजेर त्यसमा नै ल्याउने निधो भयो ।

त्यसो त जयमङ्गल आफैँ पनि ठुलो जिउकै थिए र उपहारको भारी पनि गहकिलै थियो । ट्याक्टरले दुवै जनाको भारी नथाम्ने भयो । कि त मान्छे मात्रै कि त उपहार मात्रै ट्याक्टरमा राख्नुपर्ने भयो । जयमङ्गल अत्यन्तै बुद्धिमान थिए । उनले जुक्ति निकाले । आफू पहिले थपक्क ट्याक्टकरमा बसे अनि ट्याक्टरलाई भारी नथपियोस् भनेर उपहारको भारी आफ्नै काँधमा हालेर ल्याउँदै थिए ।

०००
कपन, काठमाडौं ।