नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

एउटा बचत सहकारीमा बाबुनानीको खाता खोलेका थियौँ । पैसा उठाउन आउने नानीले तीन दिनअघि नै सहकारीको साधारणसभा छ भन्दै दुईटा कुपन छोडेर गएकी थिइन् । कुपनमा खानपिन र यातायात खर्च लिन कुपन अनिवार्य रहेको कुरो उल्लेख थियो । साधारणसभाको भेन्यु अलि राम्रै पार्टी प्यालेसमा रहेकाले यातायात खर्च त त्यस्तै हो, आज कुखुराको फिला चैँ राम्रैसँग तानेर आउनुपरो भन्ने सोचेर सपरिवारै साधारणसभामा गइयो ।

‘सहकारी हाम्रो हो’ भन्ने अपनत्वको भावनाले होला कि, मेरो जस्तै ‘फिला-मोह’ले हो, थाहा भएन । तर साधारणसभामा बाक्लै सहभागिता थियो । भित्र हलमा औपचारिक कार्यक्रम चलिरहँदा बाहिर लामै लाइन लागिसकेको थियो । पक्कै खानपिनको लाइन होला भनेर म पनि लाइनको अन्तिममा उभिएँ । तर लाइन सर्दै नसर्ने । पक्कै खानाको भेराइटी धेरै भएकोले लाइन नसरेको होला भनेर अनुमान लाउँदै थिएँ । जे भए पनि ढिलोचाँडो पालो आइहाल्छ नि भन्दै मुख मिठ्याउँदै धैर्य गरेर बसेँ ।

जब पालो आयो, तब टेबलमा खाने कुरा केहि दृष्टिगोचर नै भएन । त्यसको ठाउँमा नाइट बसको अगाडिको सिसाभन्दा पनि ठूलो चस्मा लगाएकी एउटी नानी कलम कापी लिएर बिराजमान थिइन् । पक्कै त्यहाँ नाम दर्ता गरेर अर्को कागज लिएर खानपिन गर्न हलतिर जाने होला भनेर लख काटेँ ।

ती नानीले मेरो कुपन लिइन्, कागजमा नाम दर्ता गरिन् अनि एउटा पहेँलो खाम हातमा राखिदिइन् । अनधिकृत व्यक्तिले यस्तो भिआइपि ठाउँमा भएको साधारणसभामा प्रवेश नपाउन् भनेर आयोजकले चलाएको कडा नियम होला भन्ने लाग्यो । अनि मनभरी कुखुराको फिला र मुखभरी आएको पानी घुटुक्क निल्दै खामभित्र हात छिराएँ । लौ आयो कुपन भनेर बाहिर निकाल्दा सयका तीनवटा नोट निस्किए । यातायात खर्च लिने लाइन पो रहेछ ।

“अनि खानपिन चैँ कता त नि ?”, भनेर मुखै फोरेर ती नानीलाई सोधेँ । ती नानीले चिया बिस्कुटको काउन्टरतिर इसारा गरिन् ।

सत्य राम… राम… ! नयाँ साल नलाग्दै अप्रिलफूल भएको महशुस भयो । अनि घुटुक्क थुक निल्दै तीन सयका नोटका साथ दुई पुुरिया बिस्कुट लिएर बाबुनानीलाई काखमा च्याप्दै घरतिर लागियो ।

हो नि ! ‘सहकारी त हाम्रै हो’ तर सहकारीको फिला चाहिँ ककसको भागमा परेछ कुन्नि !!

०००
काठमाडौं