नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कृष्ण प्रधान :

पात्रहरू – भम्पे, सिद्रे, घने, ड्राइभर, पोक्ची ।

दृश्य विवरण – मधुशाला खोलिएपछि तीन साथीहरू (भम्पे, सिद्रे र घने) चूर मातेर हातमा एक-एकवटा बोतल लिएर गाउँको बाटोमा ।

भम्पे – साथी हो ! आजदेखि यो रम-रक्सीलाई हामी झोल, कोदोकोला, रातो, भिटामिन, खट्टु, तीनपाने, फेटपानी, बोतल मिठाई, चिरिप केही भन्दैनें । यो लकडाउनदेखि यसको नयाँ नाम हुन्छ । ओके ?

सिद्रे – कस्तो नयाँ नाम भम्पे साथी ?

घने – इण्टरनल सेनेटाइजर । हामीले आर. सी, आई बी, आर एस भनेजस्तो अब यो इण्टरनल सेनेटाइजरलाई आई एस भन्नुपर्छ ।

सिद्रे – इण्टरनल सेन्टेटर ?

भम्पे – जिब्रो लडबडेको हेर सिद्रेको । (फेरि दोहोर्‍याउँदै) इण्टरनल सेनेटाइजर ।

घने – जे पनि चल्छ । अब सेनेटाइजरले हात धुनु अनि इण्टरनल सेनेटाइजरले जिब्रो धुनु ।

भम्पौ – कति दिनपछि जिब्रो धुने चान्स पाको सिद्रेले । दशैँ छ ।

सिद्रे – तर चान्स पायो भन्दैमा यो सिद्रेले फोकटमा पाको अलकत्राजस्तो खाँदैन नि । छोराछोरी फेल हुँदा दुःखले खान्छ अनि पास हुँदा खुसीले खान्छ ।

भम्पे – आज चैँ ?

सिद्रे – मधुशाला खोलिएर पुलिसको छेउमा सेनेटेटर किनेर मात्नु पाएको खुसीले ।

घने – साँच्चै आज ता भित्र पनि कस्तो मज्जा आउँदैछ । कति दिन नभेटेर पङ्खा बिनाको हावाजहाजै भइसकेको थिएँ ।

सिद्रे – मलाई ता आज थपडी मार्न मन लाग्दैछ ।

भम्पे – अचम्म ! थपडी मार्नु बाहेक हाम्रा पहाड़ेहरूलाई अरु केही बजाउनु आएन हई ।

घने – अस्ति कोरोनालाई लखेट्न झर्के थाल फुटुञ्जेल बजाको चैं !

सिद्रे – मैले ता शङ्ख बजाएँ ।

घने – मान्छे हेर्दा अलिक साह्रो हावा आयो भने उड़ाउँलाजस्तो छ शङ्ख फुक्यो भन्छ । शङ्ख बज्यो कि के बज्यो को’नि !

सिद्रे – कनी कनी बजाएँ नि । (पिकअपमा पोक्चीको प्रवेश)

पोक्ची – नमस्ते दाजुहरू । (सबैले नमस्कार गर्छन्)

भम्पे – ओ पोक्ची बैनी ! कताबाट यतिबेला ?

पोक्ची – त्यै ता हो । आज खोलियो अन्त लिएर आकी ।

सिद्रे – खै हेरुँ हेरुँ के के ल्याएछ ? (ड्राइभरले त्रिपाल खोलिदिन्छ)

धने – आमामा…हेर हेर ब्रण्डी, आरसी, आईबी, आरएस, एमएच, टिचर, डाक्टर….

भम्पे – नर्स छैन ?

ड्राइभर – छ नि किन छैन । यी क्या ता भोटका, वाइन । लेडिज ड्रिङ्कसलाई नर्स भन्दा फरक पर्दैन ।

सिद्रे – यत्रो ओसार्दा अप्ठ्यारो पर्दैन ?

ड्राइभर – त्यसैको लागि ता गाड़ीमा पार्टीको झण्डी लगाको । हाम्रो यतातिर झण्डा भयो कि सब ठण्डा ।

भम्पे – एनी हाउ एउटा झण्डा चैँ झुण्ड्याऊ । काम फत्ते । बाइचान्स कसैले सोधिहाल्यो भने राहत सामग्री गाको भन्नु ।

पोक्ची – राहत सामग्री चैं के नि ?

भम्पौ – इण्टरनल सेनेटाइजर….

पोक्ची – (छक्क पर्दै) इण्टलर सेनेटेर ?

सिद्रे – यस । मुख खकाल्ने सेनेटेर भन्नू ।

ड्राइभर – केही हुँदैन हौ । पार्टीको झण्डा गाडीमा फिलिलि देखेपछि सब साइड । पुलिसले सोधखोज गर्ने होइन । किनभने आज हामी रक्सी किन्ने, पुलिसले ड्यूटी गर्ने । फेरि पोक्ची दिदी भइन् भने ता झम्टिँदै आउँदै गरेको बाघ पनि फनक्क फर्केर जताबाट आयो उतै फर्किन्छ ।

भम्पे – झन् बाघलाई पार्टीको झण्डा देखायो भने त्यही हार्ट एटेक भएर ठहरै हुन्छ होला ।

ड्राइभर – घरको घरको अगाडि देख्नुभएन दिदीको बिल्डिङभन्दा ठूलो पार्टीको झण्डी टाँगेको ।

सिद्रे – बाहिर झण्डी भित्र ब्रण्डी । वाह ! जय पार्टी झण्डी !!

पोक्ची – लु हामी जौं । ढिलो भइसक्यो । (प्रस्थान)

घने – यो पोक्चीलाई राजनीति फाप्यो हई । बट आई हेट राजधानी । यो राजनीतिले हामीलाई के बनाएको छ थाहा छ ?

सिद्रे – हामी तीनजनालाई के बनायो ? पहिला त्यो भनन घने ब्र । नब्बे नब्बे दिन बिना कारण चिसो भूइँमा सुताको थाहै छ होला नि !

भम्पे – पाष्ट इज पाष्ट । अहिले इण्टरनल सेनेटाइजरले भेटेर इण्टरनेशनल गोर्खा बनाएको बाल लु एकेकवटा सेल्फी खिँचेर घर लागौं साथी हो (तीनैजना उभिएर सेल्फी खिँच्छन्) । ए मोरा हो ! साह्रै डिलमा नजाऊ है । मलामी पनि बीसजना भन्दा धेर जानु पाउँदैन भन्छ ।

पर्दा खस्छ ।

०००