नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा. रविन्द्र समीर :

“तिमीलाई प्लम्बिङ आउँछ ?” कम्पनीमा पुग्नेबित्तिकै उसको अरबाब अर्थात् साहूले सोध्यो । उसले “आउँदैन” भन्यो ।

“हाउस वायरिङ आउँछ ?“ उसले अरबाबलाई जवाफ दियो, “आउँदैन हजुर ।”

“गार्डनिङ त आउँछ होला नि !” उसले अरबाबलाई प्रतिप्रश्न गर्‍यो, बगैचाको अनुहार त देखेको छैन, कसरी आउनु ?“

“पौडी खेल्न र रेस्क्यू गर्न आउँछ त ?” अरबाबलाई उसले जवाफ दियो, बाल्यकालमा अलिअलि पौडी खेलेको हो, बिर्सिएँ ।

“कार्पेन्टिङ आउँछ ?“ आउँदैन भन्नुअगावै उसलाई खलखली पसिना आयो अनि उसले घोसे मुन्टो लगायो ।

“मेसिनरी काम सिकेको छ ?” उसले इत्रुको मुख लगाउँदै भन्यो, “अहँ ! छैन ।”

“के आउँछ त ?” उसले भनेन- राजनीतिका गफ गर्न आउँछ ।

“केही काम आउँदैन भने के मर्न आएको त ?” अरबाब रिसले मुर्मुरियो ।

यो उसको अरब पुग्नेबित्तिकैको कथा थियो ।

शवगृहको फुर्सदिलो क्षणमा उसले सम्झियो- अरबाब निकै दूरदर्शी रहेछ । बजिया त ज्योतिष नै रहेछ ।

०००
काठमाडौं