नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कृष्ण प्रधान :

दोस्रो दृश्य-

(प्रवीणको घरको बैठक कोठा बैठक कोठामा प्रवीणका पिता प्रताप कफी पिइरहेछ ।)

प्रताप – (घडी हेर्दै नेपथ्यतिर हेर्दै) प्रवीण ! प्रवीण !
प्रवीण – (नेपथ्यबाटै) फुटबल खेल्न जाने टाइम भएन ? (प्रवीणको प्रवेश) ड्याड !
प्रताप – (चस्माको आडबाट हेर्दै) हम्मम…
प्रवीण – (डर सरि स्वरमा) ड्याड ! मलाई क्रिकेट ब्याट किनिदिनुहुन्छ ?
प्रताप- (छक्क परेर) क्रिकेट! बट ह्वाई? फुटबल छोडेर क्रिकेट खेल्ने ?
प्रवीण – (घोप्टो परेर) ड्याड ! मलाई फुटबल मनै पर्दैन । क्रिकेट मेरे फेभरेट गेम हो ड्याड ।
प्रताप – आई लाइक फुटबल। तेरी मम्मीले फुटबल कस्तो मनपराउँछिन् । आई डोण्ट नो एनिथिङ् तेरा ड्याड र तेरी मम्मीको लागि पनि तैँलै फुटबल खेलिदिनैपर्छ । एनि हाऊ यो मष्ट प्ले फुटबल । यहाँ सुन्…मलाई पुटबल मनपर्नु मात्र होइन सानामा म फुटबल अच्चाकाली राम्रो खेल्थे बुझिस् ? तेरो उमेरमा ता मलाई फुटबल खेल्न कहाँ-कहाँ हायर गरेर लान्थे विभिन्न क्लवहरूले. बुझिस् ? तेरो उमेरमा मलाई घरकाहरूले कहिल्यै कसैले इनकरेज गरेनन् । जस्तो हामी तँलाई गर्छाैँ । जिन्दगीमा मलाई मेरा ड्याड-ममले एउटा फुटबल किनिदिएनन् । यानि कि तेरा ग्राण्ड पा र ग्राण्ड ममले । म्याच जितेर पाएको पैसा थुपारेर बुट किनेको छु । स्कूलमा खाजा खान लगेको पैसा खाजा नखाई नखाई थुपारेर बुट किनेको छु । उबेलाको बुट पनि अहिले तेरो जस्तो ब्राण्डेड कहाँ हुन्थ्यो ? त्यही कलकत्ता मेड। त्यो हेरी तँ ता कति भाग्यमानी !
प्रवीण – (मुण्टो हल्लाउँदै) हो ड्याड हो । त्यो चाहिँ हण्ड्रेड पर्सेण्ट करेक्ट हो । मेरा दौँतरी साथीहरू मेरो फुटबल बुट, जर्सी, देखेर छक्क पर्छन् । साथीहरू मलाई तेरा मम ड्याड कति बुझकी छन् भनेर तपाईहरूको भक्कु प्रशंसा गर्दा मेरो नाक घोक्रेर पट-पट फुटला जस्तो हुन्छ । ड्याड यू प्यारेण्टस आर माई प्राइड ।
प्रताप – (गजक्क भएर) देखिस् ? हाम्रो छोरो फुटबलर होस् भन्ने जल्पना-कल्पनामा तेरा मम ड्याड कति छटपटिँदा रहेछन् ।
प्रवीण – छोरोको निम्ति तपाईंहरूको स्याक्रिफाइस् कतिको छ द्याट आ नो भेरी मच । बट…
प्रताप – (कुरा काटेर)…बट ? बट शट केही होइन केटो… फुटबल खेलेर तैँले हाम्रो नाक ऱाख्नैपर्छ । तेरी ममको कत्रो ठूलो चाहना छ… उनको एकमात्र छोरो प्रवीण नामी फुटबलर बनोस् भन्ने । तेरो कस्तो ध्यान राख्छिन् उनले । तँलाई थाहा छ कि छैन कोनि तेरी ममले पनि ता फुटबल राम्रो खेल्थिन् स्कूल कलेज पढ्दा । कलेज टिममा परै क्यापटन समेत भइसकेकी । माई ब्रेभ सन ! फुटबलको शान अर्कै छ ।
प्रवीण – अ लोड अफ कङ्ग्राचुलेसन ड्याड तपाईंहरूलाई । बट मलाई चाहिँ फुटबलभन्दा क्रिकेट नै मनपर्छ । मलाई क्षमा गर्नुहोस् ड्याड प्लिज (हात जोर्छ) ।
प्रताप – क्षमा समाको कुरै छैन । सुन् … फुटबल मनपर्दैन भन्ने कुरा मलाई सुनाइहालिस् ओके । बट… यो कुरा भुलेर पनि तेरी ममलाई नसुनाउलास् । बुझिस् ? उनले मन दुःखाउँछिन् । (प्रवीणकी आमा प्रमिला कुनै हाई स्कूलकी शिक्षिका) प्रवेश । आमा प्रमिलाको प्रवेश हुनासाथै बाबु छोरा दुवै गफको सिलसिला बद्ली गर्छन्) ।
प्रताप – अँ…अन्त तिमीहरूको म्याच ता ड्र पो भयो ?
प्रवीण – हेर्नू ड्याड ! रेफरीले उनीहरूकै टिमलाई कस्तो चेपेको नि ।
प्रमिला – (सोफामा बस्ने बितिकै) प्रवीण ! तेरो टेष्ट कपी दिनुभयो ?
प्रवीण – (आत्तिए जस्तो भावमा) दिनुभयो ।
प्रमिला – खै ले ता हेरूँ ।
प्रवीण – हुन्छ (प्रस्थान)
प्रमिला – कति ल्याइस् होला नि !
प्रताप – अरे प्रमिला ! दिनभरि स्कूलमा हत्त हैरान भई थाकेर आएकी छौ । पहिले फ्रेस ता भई एकक्षण रिल्याक्स ता गर बाबा ! टेष्ट कपी भरैतिर हेर्दा पनि हुन्छ ता । फेरि यसलाई पनि खेल्न जानु ढिलो भइसक्यो । साथीहरू ग्राउण्डमा पर्खिरहेका होलान् । यो गएन भने यिनीहरूको खेलै हुँदैन । यसका साथीहरूका ड्याडले एउटा फुटबल धरी किनिदिन सक्दैनन् । सबै हामीले नै किनिदिएका फुटबलको आशामा बसिरहन्छन् ।
प्रमिला – तपाईं कस्तो कुरा गर्नुभएको प्रवीणका बाबा ! छोराले टेष्ट कस्तो गऱ्यो एउटा क्यूरियोसिटी हुँदैन तपाईंलाई ?
प्रताप – अरे प्रमु ! त्यो ता भइहाल्ने कुरा हो नि । छोरोको टेष्ट राम्रै हुन्छ नि… ।
प्रमिला – तपाईंलाई पो केही छैन । स्कूलमाझ भन्दा पनि प्यारेण्टसमाझ चर्चा हुन्छ । कसैले भन्छन् मेरो छोरोले टेष्टमा नाइनटी, कसैले एट्टी पर्सेण्ट ल्यायो भन्छन् ।
प्रताप – अब तिमी ठहरियौ यहाँको नामी रिनाउण्ड हायर सेकेण्ड्री स्कूलकी सिनियर टिचर । रिनाउण्ड स्कूलको रिनाउण्ड स्कूलकी सिनियरमोष्ट टिचरकी सुपुत्रले टेष्टमा आउट अफ टुवेण्टीमा टेवण्टी ता कुरै छैन । ह्वाई आर यू वर्रिङ म्याम ।
प्रमिला – सिनियर टिचर हुँ र ता टिचरको ड्यूटी पालन गरेकी । (टेष्ट कपी लिएर प्रवीणको प्रवेश । प्रवीणले आमाको हातमा टेष्ट कपी थमाइदिन्छ) ।
प्रमिला – (टेष्ट कपी हेर्दै, अनुहारको भूगोलको खुम्चिन्छ) उफ्… खतम छस् तँ खतम । आउट अफ टुवेण्टीमा सेभनेन्टिन मात्रै ? (प्रवीण घोप्टो परेर उभिरहन्छ) (कर्कश स्वरमा) आम्मामा हेर… यो (टेष्ट कपीमा औँलाले घोँच्दै) यो पनि रङ्ग… यो पनि रङ्ग… थुक्क टिचरको छोरोको गति हेर… घिच्छस् ता हर्लिक्स, ब्राउनभिटा, क्यालोक्स, क्याडबरी । घिचेकोले थिचेको (कान निमोठ्छे, केश लुछ्छे, प्रवीण मौन मूर्तिवत् उभिरहन्छ) हेर ता त्यो माइँलाको छोरो आयुषलाई… तँसितै फुटबल खेल्छ होइन ? आयुषका पापाले बजारमा पानी बोक्छन्… आमाले उर्मिला म्यामको घरमा जूठो भाँडा मोल्छिन् । पढ्नमा कस्तो राम्रो छ परै त्यो केटो।…त्यसले (कान निमोठ्दै) हर्लिक्स, ब्राउनभिटा, क्याडबरपीहरू खानु पाउँछ… पाउँछ ?
प्रवीण – (घोप्टो परेर) पाउँदैन मम्मी ।
प्रताप – अन्त तँ चैँ पलापिएको ?
प्रवीण – होइन ड्याड ।
प्रमिला – (टेष्ट कपी एकपल्ट फेरि वल्टाई पल्टाई हेरेपछि काचाक कुचुक पारेर भूइँमा फ्याँकिदिन्छे)
प्रवीण – मम्मी ! प्लिज यसो नगर्नुहोस् न । मिसले मार्छिन् टेष्ट कपी काचाक-कुचुक परेको देखिन् भने ।
प्रमिला – मारोस् । मारोस् । (झोंक्किएर) काचाक्-कुचुक् मात्रै होइन तेरो यो खतम टेष्ट कपी च्यातचुत् पारिदिन्छु । (भूँइमा काचाक-काचुक् पारेर फ्याँकेको टेश्ट कपी टिप्न उठ्दा प्रतापले बाधा दिन्छ)
प्रताप – (टेष्ट कपी हतार-हतार टिपेर) नगर…नगर ।
प्रवीण – (हात जोर्दै रुञ्चे स्वरमा) प्लिज मम्मी…मिसले पिट्नुहुन्छ । मिसले टेष्ट कपीमा साइन गरेर ल्याउनु भन्नुभएको छ । (काचाक-काचुक् पारेको टेष्ट कपी प्रतापले टेबलमाथि राखेर सम्याउँछ अनि निर्निमेष लाएर हेर्छ)
प्रताप – (छक्क पर्दै) आमामा हो ता रहेछ.. यसले साँच्चै सखाप पारेरछ…यसपाली यसले नाइन्टि नाइन पर्सेण्ट ल्याउँछ होला। गधा ! फुटबल भन्यो फुटबल… बुट भन्यो ब्राण्डेड कम्पनीको बुट… जर्सी उस्तै महङ्गो दामको…तेरो बोसो लागेको ?
प्रमिला – यसलाई फेसिलिटि धेर भएको । अब सब बन्द गर्नुपर्छ ।
प्रताप – आजदेखि तेरो फुटबल-सुटबल सब बन्द बुझिस् ? लैजालास् फुटबल अब ग्राउण्डमा… पर्खी (झोँक्किएर प्रस्थान । एकक्षण पछि फुटबललाई छुरीले र्‍वाम-र्‍वाम रोप्छ)…ला…यो हावा फुस्केको फुटबल लिएर जा ग्राउण्डमा । (भूँइमा फुटबल पछार्छ । टिठलाग्दो पाराले हावा फुस्केको, छेँड परेको फुटबल हेरिपठाउँछ प्रवीणले)…तेरो बुट-सुट, जर्सी सबै आगोमा हालेर जलाइदिन्छु ।
प्रमिला – फुटबल खेलेर पनि यसले अहिलेसम्म के नै पो ताछेको छ हौ हन । खेलेको यत्रो भयो न ता स्कूल टिममा चान्स पाको छ न अहिलेसम्म कुनै गतिलो मेडल कप नै ल्याएको छ । परै सोनामाको घरमा गएर हेर ता फुटबल खेलेर घरभरि कतिवटा कप मेडल थुपारेको छ परैले । यसकै फुटबल खेलेर यसकै दौंतरीहरूले कति प्राइज जितेर ल्याइसके । यसले भने…
प्रताप – (कुरा काटेर) … फुँइय्याको डल्ला….श्शाला नहुने बिरुवाको फुस्रो पात भनेको चैं यही मूला हो। यै सोनामले अस्तिको म्याचमा म्यान अफ द म्याच, बेष्ट प्लेयर भएर दस-दस हजार क्यास मनी पनि पायो अन्त। यो मूला… न पढ्नमा राम्रो न खेल्नुमा नै….
प्रवीण – (बिच्चैमा बोल्दै) मलाई फुटबल खेल्नु इण्ट्रेष्ट नै छैन भनी तपाईंहरूलाई कतिचोटि भनिसकेँ । मलाई क्रिकेटमा इण्ट्रेष्ट…
प्रताप – (घरै उचाल्ने गरी चिच्याएर) चूप ! मुख लाउँछस् ? क्रिकेट अरे (प्रवीणको मुख लोपार्छ, प्रवीण तर्सेर अलिक पर तर्किन्छ) ईश…तँलाई किक्रेट । खेल्लास क्रिकेट ।
प्रमिला – नमच्चिने पिङ्को सय झट्का । तँ ता जा है उता (धकेलिदिन्छे… प्रवीण उत्ताने परेर लड्छ… लडिरहन्छ) यसलाई ता देख्दै अचेल रिस उठ्न थालेको छ ।
प्रताप – (झम्टिँदै) एई उठ्…अहिले लात्तै लातले तेरो…(घरै थर्किने गरी कराएर)…उठ् भनेको सुन्दैनस् ? (प्रवीण डराउँदै उठ्छ)
प्रमिला – (चिच्याएर) निस्कि यहाँबाट । एकदम निस्किहाल् । (प्रवेश भित्र कोठातर्फ निगुरमुण्टो लाएर जान खोज्छ)
प्रताप – एई…(प्रवीण पछिल्तिर फर्केर उठ्छ) कहाँ जाँदैछस् ?
प्रवीण – (झिनो स्वरमा) पढ्नु…
प्रमिला- (कर्कश स्वरमा) पढ्नु अरे ! अब यसले टेष्टमा हण्ड्रेडमा हण्ड्रेड ल्याउँछ होला नि ।
प्रताप- (ठूल्ठूलो आँखा पारेर) चूपचाप यो फुटबल टिप्…ब्यागमा हाल् । (डरसरि भएर प्रवीणले फुटबल ब्यागमा हाली आफ्नो कोठातिर जान तर्खरिन्छ) एई ! त्यता होइन उता (बाहिर जाने सङ्केत गर्छ । प्रवीण बिलखबन्द परेर उभिरहन्छ । प्रतापले प्रवीणको केश मुठ्याउँदै बाहिर धकेलिदिन्छ छोरोलाई… प्रवीण मन नपरी नपरी बाहिर निस्किदिन्छ.. प्रताप नेपथ्यतिर हेर्दै) यो फुटबल तेरा साथीहरूलाई देखाउँलास्…।

०००
सिलुगडी