मनीषकुमार शर्मा ‘समित’निसृष्ट
उसको प्रश्नहरूको ओइरो लाग्यो । एकएक गरी जवाफ दिँदै अघि बढ्दै थिएँ । ऊ टक्क रोकियो र पुनः प्रश्न तेर्सायो- “यिनीहरू पनि काम नलाग्ने भएर छाडिएका हो ?”

मनीषकुमार शर्मा ‘समित’ :
“बाबा, यिनीहरू किन बाटोमा छाडिएका ?”
बाटोमा छाडा छाडिएका चौपायाहरूलाई इङ्गित गर्दै सानो छोराको प्रश्न थियो ।
“थारा, बेत बसेका वा दूध दिन छोडेका र बिरामी गाईगोरु बेवारिसे अवस्थामा छोडिदिन्छन् ।”- मैले उसको जिज्ञासालाई मेटाउन कोसिस गरेँ । मेरा कुरा अलि बुझेन । उसलाई सजिलो भाषामा अर्थ्याउँन प्रयास गरेँ- “यिनीहरू काम नलाग्ने भएर छाडेको ।”
“अनि यिनीहरू के खान्छन् त ?”
“कहाँ बस्छन् त ?”
“यसरी बाटोबिच बस्दा दुर्घटना हुँदैन त ?”
उसको प्रश्नहरूको ओइरो लाग्यो । एकएक गरी जवाफ दिँदै अघि बढ्दै थिएँ । ऊ टक्क रोकियो र पुनः प्रश्न तेर्स्यायाे – “यिनीहरू पनि काम नलाग्ने भएर छाडिएका हुन् ?”
मैले उसले औँल्याएतिर हेरेँ ।
सडक पेटीमा बेसहारा महिला र पुरुषहरूको झुन्ड थियो ।
०००
मध्यपुर ठिमी, भक्तपुर
Subscribe
Login
0 Comments
Oldest







































