नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

सुरेशकुमार पाण्डे :

“यो बगरमा एक्लै बसेर के सोच्दैछौ सितार ?” तारेले सोध्यो।
ऊ झसङ्ग भयो कुनै ध्यानमा हुँदो होला।

” सोंचेको छु बगरमा कहिले त खोला आउला।”- सितारले बगरलाई नियाल्दै भन्यो।

“तँलाई त्यसको समर्थन गरेर केहि फाइदा छैन भनेर मैले त धेरै पहिले नै भनेको थिएँ।”- अझै बिचार गर पहिचान दुश्मन को हो र मित्र को हो ?

“यसरी ढुकेर हुँदैन। बर्षामा न आएको पानी यो बगरमा कहिल आउला?”-तारेले उसलाई अँगालो पार्दै भन्यो।

” साँच्चै भनिस् अचेल को आफ्नो को पराया छिचाेल्न गारो भयो यार।”- सितारले निराशा व्यक्त गर्दै भन्यो।

“सुन् ! तैँले दुष्टसँग मिलेर मलाई जति प्रहार गरे पनि म तेरो मित्र हुँ। अहिले पनि मैले तेरो भलो सोंचेको छु। मेरो विश्वास गर।”- सितारेले भन्यो।

“कस्तो भलो ?”- उसले सटिक प्रश्न गर्यो।

“यसले कहिले तँलाई कहिले मलाई उल्लु बनाएर राज गर्दै छ। हामी उसैको मोहरा बनेर आपसमा लड्छौँ ।अहिले हाम्रो एकता भयो भने त्यो नाङ्गिनेछ।” -सितारेले बिस्तारै सम्झायो।

” हामिले के गरौँ त ?”- सितारे फेरि सटिकमा सोध्यो।

“अहिले मलाई समर्थन गर अर्को पटक मैले तिमीलाई समर्थन दिन्छु । त्यसपछि हेर्नु यो बगरमा भल कसरी आउँछ।”- सितारेले आफ्नो योजना बतायो।

” यही कुरा कटारेले भनेको थियो।” – उसले अविश्वास व्यक्त गर्यो।

“त्यो कटारे हो म तारे तिमीले मेरो विश्वास गर्नैपर्छ।”- तारे मुसुक्क हाँस्यो।

” फेरि बेइमानी नहौस् है !”- सितारेले हात मिलाउँदै भन्यो।

“राजनीतिमा र प्रेममा सबै जायज हुन्छ।”- सितारेले मनैमन भन्यो।

०००
दाङ, घोराही- १८