नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कृष्ण शर्मा ‘सुमु’ :

मलाई जुँघा पाल्ने मान्छे मन पर्दैन, मलाई जुँघा भएको मान्छे मनपर्छ भनेको सुन्नुभएको होला ! अब जुँघा भनेको लोग्ने मान्छेको शान’रे ! होला पनि ।

दुई रुपियाँको बिलेट किनेर दुई मिनट मिहिनेत गर्नु नसक्ने अल्छेले के के भन्छ भन्छ । जुँघा भनेको त बाघको पनि छ स्यालको पनि । तर अस्तित्व आ-आफ्नो छ र’नि । न’भा त नाथे जुँघा त सानु चुतिया मुसाको पनि छ नि ।

जुँघा छ भन्दैमा लाक्पा खेल्न जानु भएन नि सानु मुसाले बिरालोसित ।

जुँघा हुने प्राणी सत्पुरुष हो भनेर नसोच्नु होला । जुँघा भएर यदि स्त्रीको रक्षा गर्न सक्नुहुँदैन भने जुँघा नाथे तातो पानीले पिल्सिएको नि राम्रो ।

जुँघा नाथे त चोर बिरालोको पनि हुन्छ । यदि चोरेर नि खानु हो भने जुँघाको के अर्थ ? जुँघा पालेर दमननीति गर्नुहुन्छ भने अवश्य तपाईंको घमण्ड हो। जुँघाबिनाको प्राणीबाट अवश्य सिख लिनुहोला ।

विचारा बोकाको दाह्री जुँघा भए पनि अन्तमा बिना जुँघा भएको मान्छेको हातमा बलि चढ्नुपर्छ । जुँघा छ भन्दैमा घरको स्वास्नी मानिसलाई धूलो सोच्ने मानसिकता देखेर छक्क पर्छु म त । जुँघा अहिलेको समयमा त केही होइन नाथे आफै आउने एक रौं मात्र हो । जुँघा भएर पनि हुतिहारा काममा तल्लीन छ भने जुँघा तासे हुन्छ । म पनि कस्तो विषयमा गफ गर्छु भने नि जसको चैं मकै बारीमा खडेरी पर्दा उम्रिन नसकेको मकै जस्तो कता कता उम्रिने जुँघाको कुरा गरिरहेको छु । अब जात नि त्यस्तै परेर होला विचारा मकै उम्रिन नसकेको पनि ।

खै यो जुँघा पनि पुर्खाले जाँडमा साटेको भन्छन् हो कि होइन ! तर अब बाघको छाला ओछ्याएर गधा कतै बाघ हुन्छ र ! समयमा त्यसले आफ्नो वास्तविकता देखाइहाल्छ ।

जुँघा मुट्ठीभरिको बनाएर के गर्नु आखिर त्यो पनि त बाँदरको पुच्छर जस्तो न हो । न आगो ताप्न काम आउँछ न घर पुस्न ।

बरू जुँघा पाल्नुभन्दा त दुई चारवटा भैंसी पाले ठीक । दूध नदिए पनि गोबर त दिन्छ । अब जुँघा देखाएर आफूलाई खतरनाक प्रमाण गर्नुछ भने बरू प्रतिस्पर्धामा जाने खालको पाल्नु । त्यो अनुहार नि बिगार्ने झुसुले जस्तो पालेर आफूलाई सम्राट सोच्नु त चिण्डेको देशमा काङ्ग्योको फ्याक्ट्री भने जस्तै हो ।

जुँघा हुनुपर्छ तर गर्वबोध होस् जहाँ सकारात्मक परिणामहरू जुँघा ठाडो परेर गर्वका साथ भन्न सक्नुपर्छ, यो काम मबाट भएको हो भनेर । नाथे अनुहार लुकाइ-लुकाइ हिँड्ने काम गरे आखिर जुँघाको के इज्जत पनि रह्यो र ?

०००
सिलगढी
‘झरीच्याउ’ (सन् २०२३)