नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

अन्जु शर्मा :

परम शक्ति र सुख
मंचको बिचमा चम्किलो कुर्सी ।
कुर्सी खाली भएको घोषणा शुरूभए लगत्तै शुरूभयो छिर्के दाउपेचको महासंग्रम।

“म सर्वहाराको नेता हुँ।यो कुर्सीको खास हकदार म हुनपर्छ।” भिडबाट एउटाले बमन गर्यो।”

” तिम्रो विचार संग विमति भएर बनाएको नयाँ दलको नेता म हुँ।त्यसैले कुर्सीको हकदार म हुनपर्छ।” अर्कोले प्रतिकार गर्यो।

भण्डाफोर र चरित्रहत्याको जुवारी खेल्दै तानातान र हानाहान गर्दा कुर्सीको खुट्टा भाँचियो। उनीहरूले भिडमा उपस्थित जनताको काँधलाई बैशाखी बनाएर पूनः कुर्सी लुछाचुँडी गर्नथाले। क्रमशः कुर्सीको ढाड र पाखुरा भाँच्चिएर कुर्सी भग्नावशेषमा परिणत भयो । रक्ताम्य भएका नेता च्यात्तिएका कपडा मिलाउदै शान्त भए।

यसै क्रममा भिडबाट एक वृद्धले आक्रोशित हुँदै “सकियो तिमीहरूको नाटक ? गरिबका काँधमा अझै कति शासन गर्छौ हँ ?”

नेता बेसर्मी हुँदै बोले “यी टुटेफुटेका टुक्रा मिलाएर सानो टुल बनाऔं, अनि आलोपालो गरेर आधाआधा चाक बसालौं।”

०००
रातोपुल
२०८३/०३/२०