ताराबहादुर बुढाथोकीम, स्वतन्त्र लौरो
हुल बाँधिएर आउनेहरू अघि, दस्ताबेजमा खाँदिएर आउनेहरू अघि म केवल स्वतन्त्र छु । हार होला जीत होला ! तर मेरो लौरो युगको नयाँ गीत होला ।
म स्वतन्त्र छु,
मसँग एउटा लौरो छ ।
मेरो नाता गोता छैनन्
मेरा कार्यकर्ता छैनन्।
मेरो जन्म गाउँ पनि होइन,
म हुर्केको ठाउँ पनि होइन ।
कमाउन् नकमाउन्,
दल समाउन् नसमाउन्
म स्वतन्त्र छु ।
मसँग एउटा लौरो छ ।
मसँग झ्याप्पै दारी छ,
केवल पाखुरा र नारी छ,
अलिकति गिदी छ,
औंलामा अलिकति प्रविधि छ ।
बाँकि त जे छ,
मेरो पाइतालामुनि
अमूल्य निधि छ ।
तयारी नारा पनि छैन,
आकासबाट झार्नलाई तारा पनि छैन ।
३२ ओटा दाँत छन् बस्
अरुलाई चिथोर्ने नङ्ग्र्रा र
सहस्र बङ्गारा पनि छैन ।
संगठन पनि छैन,
गठन र विगठन पनि छैन ।
म सँग एउटा लौरो छ ।
मेरो भूगोल पनि छैन,
निश्चित गोल गर्ने पोल पनि छैन ।
बाँड्दै हिन्ने धन छैन,
फाँड्दै दिने वन छैन ।
मेरो वरिपरि जात पनि छैन,
भतेर लगाएको मासु भात पनि छैन ।
हेर्दा कोही मेरो होइन तर
छाम्दा मेरो लागि
मायालु मन छन् ।
प्रेमिल बचन छन् ।
मलाई कसैले बाँध्न सक्दैन
मलाई कसैले नुन खोर्सानी मोलेर
गुन्द्रुक जसरी साँध्न सक्दैन ।
म स्वतन्त्र छु
म सँग एउटा लौरो छ ।
दुःखीहरुले टेक्ने,
आक्रामक प्रहार छेक्ने,
भ्रष्टको ढाड सेक्ने,
प्रगतिको सपना देख्ने ।
यो लौरोले
सबैको माया पाउँदै गर्दा
कोही जादुको छडी भन्छन्
कोही समयको घडी भन्छन् ।
कसैले राजदण्ड भन्दिँदैछन्
कसैले भरिभन्ड भन्दिदैछन् ।
हुल बाँधिएर आउनेहरू अघि,
दस्ताबेजमा खाँदिएर आउनेहरू अघि
म केवल स्वतन्त्र छु ।
हार होला जीत होला !
तर मेरो लौरो
युगको नयाँ गीत होला ।
म स्वतन्त्र छु, हेर्दा एक्लै छु
तर जम्मै मेरो ममताका खानी बने,
विश्वासको जिन्दगानी बने ।
खाँदबारी, संखुवासभा
Subscribe
Login
0 Comments
Oldest







































