नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

बा !
गरिबीको छानो टाल्न विदेशिएको दाजु
पोहोर साल बाकसमा फर्केर आयो ।
आमाको औषधी किन्नकै लागि,
इज्रायल गएकी दिदी,
एड्सले थलिएर आई ।
आजकल शब्द बिहीन भएर,
बन्द पर्खालमा मृत्युको,
याचना गर्दै छे ।

बा !
मैले पनि त पढ्ने अवसर कहाँ पाएकी छु र ?
त्यसैले जागिर मेरो बहसको कुरा हैन ।
सर्बहारा बर्गका हामी,
सानोतिनो व्यवसाय गर्न,
पूँजी पनि त छैन ।

बा !
तिम्रो फाटेको टोपीले,
सगरमाथालाई गिज्याइरहेछ ।
हो साँच्चै,
टालेको फरियाले आमाको अस्तित्वमाथि,
प्रश्नचिन्ह खडा गर्दैछ ।

फिसतिर्न नसकेर भाइ,
स्कुलबाट निकालिएको छ ।
त्यसैले त भन्या बा !
अब म नेता बन्छु,
बिरामी पर्दा तिमीलाई,
युरोप र अमेरिका लैजान्छु,
भाइलाई विदेशी स्कुलमा पढाउछु ।
आमा !
ताप्केको ढिंडो हैन अब,
रिसोर्टमै पाक्छ तिमीलाई ।
हामी पनि अरू जस्तै,
चम्किला गाडीमा कुद्छौ ।
हाम्रो पनि स्वतन्त्र बङ्गला हुनेछ ।

बा !
झुप्रोको डिलमा बसेर,
मेरो चिन्ता हैन तिम्ले,
बङ्गलाको घुम्ने कुर्सीमा बसेर,
पत्रकारको बिचबाट,
देशको चिन्ता गर्नेछौ ।

हो बा !
नेता बन्न पढ्न पर्दैन,
मात्रै कुट्न र लुट्न जाने पुग्छ ।
त्यसैले त भन्या बा !
अब म नेता बन्छु,
हो, साँच्चिकै नेता बन्छु ।

०००
रातो पुल, काठमाडौं