नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

शम्भुप्रसाद गजुरेल :

म बाघ भन्छ जन्तुले स्वरूप हुन्छ स्यालको
कराउँदा कराउँदै विकार फ्याँक्छ ऱ्यालको
चलाक जाम्बवान झै गरेर नृत्य गाउँमा
निरीह जन्तुका भुरा चिथोर्छ ठाउँ ठाउँमा ।
॥१॥

लिएर पुच्छ टांगमा लपक्क कान चर्ममा
भिजेछ नेत्र आँसुले समग्र ध्यान कर्ममा
गरेर छम याचना भंडारमा नियाल्दछ
धसेर तीक्ष्ण दाँतले भुडी चिरी निकाल्दछ ।
॥੨॥

जपेर मन्त्र मोक्षको विनाशमा छ तत्पर
पवित्र बेलपत्रको बनाइदिन्छ पत्कर
फुलाउँदै पलासको सुरम्य पार्छ आँगन
अदृश्य बस्छ स्याल त्यो अचानुमा कुशासन ।
॥੩॥

प्रकाशमा विलापको गरेर नित्य नाटक
छुपेर रात रात ऊ प्रहार गर्छ घातक
प्रभातको प्रभा सँगै प्रदीप्त जग्मगाउँछ
उमंगयुक्त साँझमा कराल दैत्य बन्दछ ।
॥४॥

इनार चैत्य चोकमा हिमाल टार खाेँचमा
पहाडको कछाडमा नदी र युद्ध कोतमा
अपुष्ट रूप देखिने मिराजको तरंगमा
स्वराज बन्धकी भयो अरण्यको उदण्डमा ।
॥६॥

०००
नुवाकाेट