शम्भु गजुरेलमान्छे गोमन बनेर डस्छ
आँखा छलेर गर्ला जसले सधैं उतार्नी संयोगको बखतमा नौनी र तेल घस्छ । घोडा चढेर हिँड्ने गन्तव्य चुम्न पुग्ला दुर्दान्त काँध चढ्ने, एक दिन अवश्य खस्छ ।
शम्भु गजुरेल “कुनाघरे काइँलो” :
पर्दा अगाडि मान्छे देउता बनेर बस्छ
पर्दा पछाडि मान्छे गोमन बनेर डस्छ ।
स्याबासको अँगालो हालेर धाप मार्दै
छामेर ढाडबाटै बर्छा कठोर धस्छ ।
बाटो सहज हुँदा जो हिँड्थ्यो बनेर साथी
अत्यासको बखतमा नेपथ्यभित्र पस्छ ।
आँखा छलेर गर्ला जसले सधैं उतार्नी
संयोगको बखतमा नौनी र तेल घस्छ ।
घोडा चढेर हिँड्ने गन्तव्य चुम्न पुग्ला दुर्दान्त
काँध चढ्ने, एक दिन अवश्य खस्छ ।
०००
काठमाडाैं
Subscribe
Login
0 Comments
Oldest
