नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

ई. कुमार खड्का :

दिगो शान्ति र विकास
नारामै सिमित भयो,
दान र भीखको चारा
सिर्फ बाँच्ने सहारा हुने भयो,
दिनेले विज्ञापन भजाएरै दिँदा
दानीको अभिनय गर्न सक्छन् ,
बोक्रै समेत छोडाएको पाउँदा
खानेले सहजता महसुस गर्छन् ।

संस्कार,
जाल बुन्न सिकेर माछा मार्ने भन्दा
मारेको माछा प्राप्तिले जीवन्त छ,
बिना लगानी झुसी हुँदै
भिख पाउँदा प्रसन्न छ,
मूहानको निर्क्योल सहित
पहिचान खोज्नु भन्दा,
बिना परिश्रमको प्राप्तिमा
सम्पन्नता रोज्नेनै छ ।

तथ्य र तर्क केलाउदै
समस्या निदान गर्नुभन्दा,
कुतर्क र जिद्दिको लडाईं जारी छ,
स्वाभिमानको अभियान भन्दा
तावेदारीको प्रवृत्ति भारी छ,
उद्द्यमशिलता बढाउनु कता हो ?
दलालीको पारो चढ्दो छ,
विवेकको खोजी भन्दा
अराजकताको खेती मौलाउदै,
असल मान्छे भन्दा
सृजनहीन रोबोट चलाउने
रिमोट बनाउदो छ ।

त्यसैले,
रैती भएर जन्मे पनि
प्रजा भएर हुर्के पनि
जिम्मेवार सन्ततीभै हाँस्ने हो कि ?
नागरिकभै बाँच्ने हो कि ?
मान्छे भएर जन्मेका हौं
नाता, दर्जा, ओहोदा भन्दा पर
स्वयं चरित्र माझ्ने हो कि ?
भावनाले कर्मशील हुँदै
आफ्नो छवि साँच्ने हो कि ?
दरिद्र जन्मको प्रायश्चित गर्न
आत्मिक शान्तिको मार्गमा,
सम्पन्नताको खोजी गर्दै
दृढतापूर्वक लागिपर्ने हो कि ?

०००
आलापोट, काठमाण्डौ ।