नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कुमार खड्का :

जो अपशकुनको भारी, ऊ नै गम्दारी हुँदै छ
मठ, मन्दिर, गुम्बा भत्काउने उही पुजारी हुँदै छ
धर्म, संस्कार, संस्कृतिका कुपात्र, बलात्कारी,
आफैँ जोरी खोज्दो, स्वयम् डिठ्ठाविचारी हुँदै छ ।
१.

ढुङ्गा टुसाउने, बन्जर रसिने सृष्टिको आधार यो
आशा, भरोसाको मियो हो, महिमा अमूल्य सार यो
अनगन्ती सोच, परिभाषा छन् आफ्नै यहाँ कतिका
कोपिला फुल्ने, फूल हँसाउने ईश्वरीय अवतार यो ।
२

ठगी खाने छाडा साँढेले के हो सर्म बुझ्दैनन्‌
सुदखोरी निशाचरले जीवन, धर्म बुझ्दैनन्‌
के थाहा पीडा भावको, विषालु दुष्ट सर्पलाई,
झुसी भै डकार्नेले भोकको मर्म बुझ्दैनन् ।
३

बाँदर स्वर्ग पुग्यो भने नरिवल खेलाई झार्दछ
बिरालो पुग्यो अझै भने मुसा खोजेरै मार्दछ
आआफ्नो औकात देखाउँछन् मौका पाउँदा सबैले,
मूर्खलाई बागडोर दियो स्वर्ग नर्कमै सार्दछ ।
४

०००
आलापाेट, काठमाडाैं