नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कृष्णशरण उपाध्याय पाैडेल :

हामी नसुध्रिने बानी, कहिले सम्म हो हुने ?
भएका यी मनोमानी, कहिले सम्म हो हुने ?
अर्थहीन कुराकानी, कहिले सम्म हो हुने ?
मनमा धमिलो पानी, कहिले सम्म हो हुने ?

आफ्नै घर जलाएर, आगो ताप्ने भयौँ सब
यो दिक्दारी र हैरानी, कहिले सम्म हो हुने ?
खुल्दैन बुद्धि को बिर्को, जाने पनि बुझे पनि
पढेर पनि अज्ञानी, कहिले सम्म हो हुने ?

सेक्दछौँ दल को रोटी, भस्म पारेर सम्पदा
यस्तो मुर्ख्याइँ नादानी, कहिले सम्म हो हुने ?
लड्ने – लडाउने – मर्ने – मार्ने काम भयो सधैं
यो भूमि को सधैं हानि, कहिले सम्म हो हुने ?

यहीँ खोज्यौँ भने स्वर्ण तामा तेल फलाम छन्
धनी बन्ने खनी खानी, कहिले सम्म हो हुने ?

०००