नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

ईश्वर पोखरेल :

तैले दिएको किताब;
तिमीले दिएको किताब;
तपाईले पठाई दिएको किताब;
हजुरले दिएको किताब;
तिनले उपहार दिए झै दिएर
पछि पैसा लिएको किताब;
म आफैले प्रदर्शनीमा गएर
अनेकौ फन्का लगाएर
‘बल्ल भेटियो’ भनेझै गरी
किनेर ल्याएको किताब;
जतन गरेर राखेको छु;
पढ्न भ्याएको छुइनँ
अब गाता हाल्नु पर्ला भनेर सोच्दैछु
फुर्सदमा पढ्नु पर्ला भनेर-
फुर्सद पो कहिले हुन्छ हँ ?

खानु परी गो’
सुत्नु परी गो’
बेलाबेलामा-
ट्वाइलेट जानु पनि परी गो’
बाँकी रहने भनेको-
त्यही जाबो १५- १६ घन्टा न हो;
फेसबुक चलाउनु परि गो’ ।
तपाई बजार जानु हुन्छ ?
तरकारी किन्न पनि जानु हुन्छ ?
गोष्ठी, सेमिनारमा पनि भ्याउनु हुन्छ ?
कसरी भ्याउनु हुन्छ ?
फुर्सद कसरी निकाल्नु हुन्छ हँ ?

एक होनहार पाठकको हिसाबमा
मेरो लेखकहरूलाई आत्मीय सल्लाह छ-
कृपया, महाकाव्य अब फेसबुकमा
ट्याटसको साइज ख्याल गरेर रचना हओस्;
उपन्यास पनि फेसबुकको स्ट्याटस-स्पेस
र, पाठकको फुर्सदलाई ख्याल गरेर लेखियोस्;
लेख लेख्नेहरू
खण्डकाव्य रच्नेहरू
कथा लेख्नेहरू
जेजति हुनुहुन्छ-
सबैले सुन्नुहोला :
रचना अब एउटा लाइक गरेपछि
पाठकको पाठकीय जिम्मेवारी सकिने हिसाबमा रचियोस्;
कृपया, ध्यान दिनु होला-
‘बुक’ छाडिएको होइन;
किताब छाडियो;
‘फेसबुक’ छाडिएको छैन ।

०००
काठमाडाैं