नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

अनेक चाहिने नचाहिने गरेर येनकेन मन्त्री बन्न सफल भएका एकजना नयाँ मन्त्रीज्यूलाई सेठ लतखोरी लालले राजधानीको शानदार (तारे) होटलमा गोप्य बैठक गर्ने भनी सादर आमन्त्रित गरेछ । मन्त्रीज्यू पनि सकेसम्म गोप्यता कायम राख्दै, अराष्ट्रिय पोशाकमा गोप्य बैठकमा सहभागी हुन आए । बैठक अत्यन्त गोप्य भा’हुनाले तीनजना मात्र त्यहाँ उपस्थित थिए– मन्त्रीज्यू, सेठजी र मन्त्रीज्यूको सुरक्षाकर्मी । पि.ए. गाडीमै थिए । गोप्य बैठकको गोप्यता कायम राख्न यसो गर्नु पनि जरुरी थियो ।

शानदार होटलको खानपिन पनि उस्तै शानदार थियो । अनेक कुराकानी भए । सेठजीले मन्त्रीको विभागमा अड्केको फाइल बाहेक अन्य कुनै व्यापारिक कुरा गरेनन् । ‘हामी पनि काम लाग्ने मान्छे हौँ’ भनेर सङ्केत मात्र गरे ।

भेटघाट सकियो परिचय घनिष्ठतामा फेरियो । सेठ लतखोरी लालले भने, ‘म पहिले निस्कन्छु । कसैलाई कुनै शङ्का नहोस् ।’ यति भनी बिल चुक्ता गरी ङिच्च हाँस्दै, मन्त्रीज्यूलाई हार्दिक नमस्कार र कृतज्ञता टक्र्याउँदै सेठ बाहिरिए ।

हतार हतारमा सेठजीले त्यहाँ आफ्नो पर्स छोड्छन् । सुरक्षाकर्मीले त्यो पर्स टिपेर मन्त्रीलाई टक्राउँदै भने, हजूर म त धेरै मन्त्रीहरूको सुरक्षाकर्मी भैसकेको मान्छे, यो पर्स सेठले जानाजान हजूरकै लागि छाडेको हो । यस्तै हुन्छ । कहिलेकाहीँ त उहाँहरू आफ्नी श्रीमती, अविवाहित छोरीलाई समेत भुसुक्कै बिर्सेर जानुहुन्छ ।

पर्सबाट एउटा हात्ती झिकेर मन्त्रीले सुरक्षाकर्मीलाई दिए । पर्सभित्र हात्तीहरूका माझमा सेठले सही गरेको एउटा ब्लैंक चेक पनि थियो । भोलिपल्ट सम्बन्धित फाइल मन्त्रीज्यूको टेबिलमा र चेक सम्बन्धित बैंकमा पुग्यो ।

यसो बुझ्दा त ती मन्त्री, प्रधानमन्त्रीज्यूको भ्रष्टाचार निवारण आयोगका अध्यक्ष समेत रहेछन् ।

काठमाडौं