मरुभूमि नारायणसाठी वर्षे तन्नेरीले मलाई माया गर्ने अरे
साठी वर्षे तन्नेरीले मलाई माया गर्ने अरे
भन्छ ‘मनकी रानी बन’, मेरै भरमा पर्ने अरे ।
हरेक पलमा सम्झिन्छ रे सजाउँदै सपनाहरू
सधैं भन्छ ‘लभ यु डियर’ सँगै ज्यूने मर्ने अरे ।
‘के के भन्छ्यौ पुर्याउँछु’ भन्छ, ‘राख्छु महलमा’
मलाई पाए सबै काममा आफैं अघि सर्ने अरे ।
भन्छ ‘घरकी बुढी भई, आन्टी भन्नु पर्ने भा‘छ’
म चैं फूल गुलाबको वास्ना मात्रै छर्ने अरे ।
खै के भा‘का अचम्म यो कलियुगका बुढाहरू
दिलको फूल टिपेर नै वैतरणी तर्ने अरे ।
बीचबजार, धादिङ
Subscribe
Login
0 Comments
Oldest
