नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

महाविनाशकारी भूकम्पपश्चात यहाँ केही काम भएन भन्नेहरू पनि छन् । यिनीहरूका प्रत्यक्ष संकेत वर्तमान नेपाल सरकारतर्फ हो । अझ प्रस्टसँग भन्ने हो भने सरकार प्रमुख प्रधानमन्त्री कमरेड खड्गप्रसाद शर्मा ओलीलाई यसो भन्न खोजिएको हो । मेरो विचारमा यसरी भन्नु पुरापुरी गलत हो । किनभने हाम्रा प्रधानमन्त्री कमरेड ओली त्यसै चुपचाप बसेका छैनन् । बरु उनको प्रधान अगुवाइमा अहिले एउटा विशेष अभियानै बेसरी चालु छ– मेरो धरहरा म बनाउँछु ।

अरूहरूले जेसुकै बनाओस् अथवा नबनाओस्, प्रधानमन्त्री कमरेड ओलीलाई फिटिक्कै कुनै चासो छैन । यसमा पनि खासमा महाभूकम्पले पूर्णत ध्वस्त भएका नेपाली जनताका घरहरू बनाउनमा उनको प्रधानमन्त्रीय जाँगर चलेको देखिँंदैन ।

यो असाध्यै झन्झटिलो काम हो । कोही भूकम्पले भत्केका घरहर यस्तो बनाउनुपर्छ भन्छ भने कोही उस्तो भूकम्पले भत्केको घर बनाउ भन्छ । यस्तै भूकम्पले भत्केका घरहरू बनाउने हो भने जतिसक्दो चाँडचाँडो बनाउनुपर्छ भन्नेहरू पनि उत्तिकै छन् ।

यही सिलसिलामा ढिलोगरी भूकम्पले भत्केका घर बनाए पनि कुनै फरक पर्दैन भन्नेहरू पनि नभएका होइनन् । त्यसैले एक वर्ष बितिसक्दा पनि भूकम्प पीडित नेपाली जनताको घर बन्नसकेको छैन । अब पनि ती भत्केका घरहरू बन्नेछन् भन्ने कुनै ग्यारेन्टी छैन । यसको कारण के हो भने यो देशको कार्यकारी प्रमुख कमरेड प्रधानमन्त्री ओलीको प्रमुख रोजाइमा महाभूकम्पले गल्र्यामगुर्लुम ढलेका नेपाली जनताका घरहरू नभएर धरहरा परेको छ । यसका निम्ति उनले फटाफट आफ्नो एकमहिने कमाइ (एक महिनाको विशुद्ध तलबमात्रै नि !) पनि दिइसकेका छन् ।

यस सम्बन्धमा पर्याप्त सोच विचार गरेपछि मलाई के लागेको छ भने प्रधानमन्त्री कमरेड खड्गप्रसाद शर्मा ओली नेपाली जनताका भत्केका ससाना घरहरूका साटो एकैचोटी सिंगो महाघर नै बनाउन चाहन्छन् । यही महाघर धरहरा हो ।

नौतले धरहरा । (यसको तला पुनर्निर्माणको क्रममा अझ बढ्न पनि सक्छ) । एउटै महाघर बनाएर काम चल्छ भने घरि–घरि सानो, होचो र फुच्चे घरहरू बनाउने काम पनि छैन । वास्तवमा कुरो के हो भने घरहरू भत्काउने भूकम्प पनि त कुनै चानचुने भूकम्प नभएर महाभूकम्प थियो । त्यसउसले महाभूकम्प सुहाउँदो महाघर याने अग्लो धरहरा बनाउनमा कमरेड प्रधानमन्त्री ओलीको ध्यान गएको हो । यसै पनि उनको चाख सानोतिनो काममा कति पनि छैन ।

उदाहरणका निम्ति उनको अहिलेसम्म न बासी नभइसकेको एक बहुचर्चित वाणीलाई लिनोस् । छिमेकी भारतको नाकाबन्दीताका चुलोमा आगो बाल्न नपाएर भोकभोकै रहेकाहरूलाई प्रधानमन्त्री कमरेड ओलीले निर्धक्क भनेका थिए, ‘म घर–घरको चुलोमा ग्यासको पाइप फिट गरिदिनेछु । र यतिले पनि पुगेन भने यताउता फैलिएर त्यसै खेर गइरहेको हावाबाट अपार ऊर्जा झिकेर सबैकहाँ र्पुयाइदिनेछु ।’ हुन त यसलाई हावाकुरा भनेर उडाइयो । अब हावाको काम नै माथि–माथि उड्ने भएपछि प्रधानमन्त्री कमरेड ओलीले के गरुन् त ?

जे होस्, प्रधानमन्त्री कमरेड खड्गप्रसाद शर्मा ओलीको धरहरा बनाउने महाभियानको अर्काे गाँठी कारण के पनि हो भने धरहरा निर्माता कुनै सामान्य व्यक्ति नभएर भीमसेन थापा थिए । कुनै बखतका नेपालका बलशाली प्रधानमन्त्री जनरेल भीमसेन थापा । त्यसैले एउटा प्रधानमन्त्रीले गरेको काम अर्को प्रधानमन्त्री कमरेड ओलीले गर्न चाहनुलाई अन्यथा रूपमा लिन मिल्दैन । उनले माथिल्लो तहबाट एक्कासी तल ओर्लेर भूकम्पले भत्केका ससाना घरहरू बनाउनु पनि त भएन ।

यसले प्रधानमन्त्रीको स्तर खस्कन सक्छ । त्यसैले कुनै समयका प्रधानमन्त्री भीमसेन थापाले सुरु गरेको धरहरालाई बनाउन लागेर प्रधानमन्त्री ओलीले आफ्नो ‘प्रधानमन्त्रीत्व’लाई मेन्टेन गरेका छन् । यसले एकपटक फेरि उच्च ओहदामा बस्नेले उच्च काम नै गर्छन् भनी राम्ररी प्रमाणित भएको छ । प्रधानमन्त्री कमरेड ओलीले धरहरा नै बनाउने हो । घरहरू होइन नि ! मतलव, महाभूकम्पले भत्केका नेपाली जनताका घरहरू ‘हराभरा’ पार्ने उनको कुनै मनसाय हुँदै होइन ।

यसैले कमरेड प्रधानमन्त्री ओली धरहरा बनाउन यसरी फुर्तीका साथ अघि बढेका हुन् ।

अन्त्यमा,
प्रधानमन्त्री कमरेड खड्गप्रसाद शर्मा ओलीको वर्तमान दायित्वबोध जेजस्तो भए तापनि इतिहासबोध भने तगडा रहेको मान्नैपर्छ । उनको ‘मेरो धरहरा म बनाउँछु’ भन्ने अभियान यसको ताजा सबुत हो । यसका निम्ति कमरेड प्रधानमन्त्री ओलीलाई मेरो हार्दिक बधाई !

कान्तिपुर, चैत्र २०, २०७२