नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

जो आउँछ बगैँचा पारेर जान्छ खाली
दुख्दैन दिल कसैको कसलाई भनूँ म माली ?

फुङ्ग उडेको रङ्ग देखेर दङ्ग छु म
चोरेछ कि कसैले गुराँसको त्यो लाली

फक्रेर के गरूँ म चुुँडेर प्राण लिन्छन्
भन्छन् कि कोपिलाले चुपचाप मुख टाली

को बुझ्छ मौन भाषा निर्दाेष कोपिलाको
विरोध जनाउँदै छन् लत्रेर पात डाली ।

भाँचे, चुँडे, निमोठे हुर्मत लिएर छाडे
माली बनेर आए मान्छे सबै यी जाली ।

बुटवल