Tag: व्यङ्य कविता
लाटो भएर बस्दाको मज्जा
वि.सं.२०७९
जता जेसुकै होस्- मेरो के दोष ? मैले खान- लाउन पाउनु पर्छ, पाएको छु, भैगो !
पुरा पढ्नुहाेस्
साक्षीभावमा समय र देश
वि.सं.२०७९
समय मौन छ र, यतिखेर ऊ शिशुहरूको आँखामा बसेको छ ।। बोल्न नसक्नु पनि एउटा भयङ्कर
पुरा पढ्नुहाेस्
चसक्क दस छेस्का कविता
वि.सं.२०७९
१ लौ आऊ खान खिचडी पाक्यो कसौँडी तान ! २ मति भ्रष्ट भो अभिमानले आफैँ नष्ट
पुरा पढ्नुहाेस्
हामी नेपाली
वि.सं.२०७८
नवराज श्रेष्ठ सलमान को बर्थडेमा केक काट्छौँ पृथ्वी जयन्तीको दिन कालो फेटा बान्छौँ पार्लेजी किन्छौँ नेबिको
पुरा पढ्नुहाेस्
सिक्नुछ
वि.सं.२०७८
यौटा भब्य महल बनाउनु थियो पैसा नपुग्ने भयो इच्छा यो अधुरै छ पूर्ण नगरी आधा जवानी
पुरा पढ्नुहाेस्
