नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

नमस्कार ! कुखरे दाइ
मैले तपाईंलाई खोरमा भेट्न पाइनँ । म पुग्नुभन्दा अगाडि तपाई विदावारि भई डाँडागाउँ जानु भएछ । म त्यहाँ पुग्दा कुखुरे दाइ हिँडे भन्थे । कुखुराको दाना कसैले गलगिद्ध खाएको भनेको सुनेको थिएँ । हो होइन विश्वास छैन । म आइपुग्नु भन्दा पहिले चुपचाप हिँड्नु भएको किन ? बेसीमा आमुन्ने सामुन्ने हुने रहर बालुवाको हलुवा झैं भएछ । त्यहि भएर यो पत्र छोड्दै छु । तर खास तपाई बेमौसमी बेसीमै बस्नु पर्ने हो । किन कि तपाईं व्यवसायमा पनि ज्यान छाडेर लागकोले माथि नै हुनुहुन्छ । तपाईंले भुईं छोडेर उड्ने त पक्कै होइन होला । तर मैले तपाईं बसाईं सरेको कुरा पटक्कै विश्वास लिएको छैन । यहाँ नपत्याउनु पनि कसरी तपाईंको आवाज कराएर कतै डुलेको डुल्यै छ ।

तपाईं कुखुराको मात्र होइन एकाएक एकताका जग्गाको पनि पासो थाप्ने गर्नुहुन्थ्यो । त्यहि पासो थापेर कयौं मानिस उठेका छन् । जग्गा दलाली काममा तपाई एक नम्बरको सूचीमा हुनुहुन्छ । यहाँ जग्गा पनि उड्छ भनको सुनेको छु । त्यसैले तपाईं जग्गामाथि उनिएर उडेजस्तो लाग्दैन । मैले तपाईंले नदेखाएको जग्गा किन्न पाइनँ । मैले किन्नुभन्दा अगाडि नै अरुको बगली लुँड्याउनु भएको रहेछ । देख अनदेख केहि चाख्न नपाए पनि यो पात्र कनिकुथी लेख्दै छु । ल फसाद कुन्नी, हातले पनि खोटो खाए जस्तो काने गुजी देख्न थालेछ ।

अँ साँची तपाईंको बुबाले यस लोक छोडेर गएको पनि चालिस हिउँद कटेछ । उहाँको जस्तै बुढोखोकी तपाईलाई पनि छ क्यारे । कोरोना र डेङ्गुबाट जोगिनु भो । कोरोनाले धेरैलाई पोको पारेर लग्यो । विश्वलाई नि दई वर्ष गाँजेर उजाड पारेर गयो । तपाईं बसाई सरेर हाम्रो आउजाउको बाटो दुईवटा बनाई दिनु भयो । सरकारलाई बजेट हाल्न असजिलो पारिदिनु भो । अब कुन बाटोमा बजेट हाल्ने ? तपाईले तागत देखाउन जरुरी छ । यी सबै कुरा तपाईंलाई बेसीमा सुनाउने धोको पूरा हुन पाएन । अहिले तपाईंको कुखुरे खोरमा उभिई यो कुरा बहस गर्न केही हतार हुन्छ । कुखुराको सुलीले पनि यो कुरा सुन्छ कि भनी लाज पो लागिरहेछ ।

उ बेला कुखुरा पालेर कुखुरे दाइ हुनुभयो । कुखुराको सुलीको व्यापार गरेर आलु खानु भयो । घरजग्गा किनबेचमा लागेर चालिसे उमेरमा ढलानवाला छानामा ढुङ्गा हाल्नुभयो । युवा उमेरमा कुखुरे दाइ हुनुहुन्थ्यो, आज दले बा हुनु भएकामा बधाइ छ । आज ठाउँ छाडेर पराजयको संकेत दिनुभयो । बेसीको असभ्य कुरा किन लिएर हतार हतारमा बसाई सर्नुभयो । यहाँको लज्जावती झार समेत हाँसेको छ । सँगै कुखुरा व्यापार गर्न नसके पनि मिलेर जग्गाको दलाली गर्नुहुन्थ्यो । साँझ विहान कतै जानु भयो भने ए दले दाइ भनेर भेटेका जतिले नमस्ते समस्तेको ढोग दिन्थे । मुन्टो निहुर्याउँथे । तपाईंले पनि नाडी घडी हेरेर आङ तन्काएर पोशाकको कलर तान्नुहुन्थ्यो । कम्तीमा यो कुरा छुट्ने भो । तपाईंको नाक काटिए पनि मैले छ्यालव्याल राख्न हुन्नथ्यो र ?

म पनि जग्गा दलाली गर्ने योजनामा छु । मलाई सास भएको जातभन्दा आश भएको घर जग्गाको काम निको लाग्छ । घर जग्गामा सास भन्दा आस धेरै हुन्छ । मान्छे र कुखुरा उस्तै हो, सास फेर्न बिस्र्यो भने मरिहाल्ने जात हो । फेरि संस्कार फरक छ । हाम्रो परिवारमा बाहिरका मानिसले कुखुरे दाइसँग पनि सल्लाह लिएको कुरो छ । तपाईं यहि भइरहेको भए देख्नुहुन्थ्यो मेरो पाइन । यता त यस्तो छ त्यहाँ कस्तो छ । मैले पनि यहाँको अव्यवस्थाको दलदलबाट बिदा लिन चाहको छु । मैले पनि बोइलर कुखुरा जस्तो हलक्क बढ्ने पेशा लिन खोजको छु । भन्दाभन्दै जीउढाल भएर कुप्रिसक्यो । तपाईंको मुन्टोको के निर्देशन के छ ? दाया बायाँ कता हल्लिन्छ टाउको ?

ओहो ! एउटा कुरा भन्न बिर्सेछु । धत् यो थात्रो पत्र पढ्दा तपाईंको गिदी मथिङ्गल हल्लियो होला । त्यता जग्गा उचाल्ने पछार्ने दलाली कसले कसले गरेका रहेछन् ? त्यहाँ भ्रष्टाचार कसले कसले गरेका रहेछन् हेक्का राखौं । कम्तीमा यस्तो अख्तियार जाने कुराबाट जोगिनुस् । यहाँको पिरलोले यो कुरा भनको हुँ । म यहाँ यता न त्यता भएको छु । त्यहाँ पैसा रुखमा फल्छ फल्दैन होला । मैले तपाईंलाई कुखुरे दाइ भनेर होइन, दले दाइ भनेर शेयर सदस्यमा मनोनयन गरेको छु । अब आशा छ तपाईंले यो पत्र पढेर मनमनै स्वीकृत जनाउनु हुुनेछ । तपार्इंको काम भनेको एउटालाई पुरेर अर्कोलाई सम्याउने हो ।

तपाईंको हुलिया बिचौलिया भनेर चिन्नु पर्ने हो । यो कुरो थाहा पाउन यहि विवेचना गर्छु । तपाईंले जग्गा कति किनबेच गर्नुहुन्थ्यो तैपनि दलाली भन्न पटकै मन छैन । अरुले भने जस्तो पनि लाग्दैन । चालीस वर्षअघि तपाईंले कोदाको व्यापार र खानमा प्रयोग गर्ने गरेको कुअन्न अहिले १ नम्बर अन्न भएको छ । त्यो बेला तपाईंले ट्वाक खाँदा एकथरि टोल नै थर्किन्थ्यो । मानिसहरू नै रगमगिन्थ्ये । म पनि कुनै भेटघाटमा जाँदा बोल्ने शक्ति आओस् भनेर ऊ बेला तपाईंले ट्वाक खाँदा गरेको कुरा सम्झेर अहिले त्यहि कुरा मनमा दौडाइरहेछु । तपाईंजस्तो मानिस मानिस बिच त्यो झोल खाने होड भने म सम्झन चाहन्न ।

आउने चुनावको दिन भेट गर्ने मनसाय गरको छु । मलाई मरको आश होइन बाचेको आश चाहिएको छ । यहाँ मानिस मानिस बिच मसिनु कुरा मात्र होइन हरेक कुरामा द्वन्द्व छ । चुनावमा हाम्रो जनताको कुराको हार हुने भए त्यसबाट मुक्ति हुन चाहेको छु । जनता विरोधी गतिविधी बन्द गर्न भोटको लाइनमा बस्नुछ । प्रदेश र संघीय सरकारले लौरो टेकेर सरकार चलाइरहेछ । यहाको अर्थतन्त्र (श्रीलंकाको जस्तो) दैनिक धरासायी भएको छ रे ? देश गणतन्त्रमा भास्सिएर चलिरहेछ । प्रदेश र संघीता बिच द्वैध शासन जस्तो देखिन आएको छ । राय पनि रायो र तोरीजस्तो किन भिन्न भएको छ ? केन्द्र नीति निर्माण गर्नुपर्ने कुरा छोडेर फोहरी खेलमा डुबेको छ । एक पटक डाँडा गाउँका मानिसलाई यता लोकल टोलमा पठाए कसो होला ? यता एउटा पार्टीलाई छिर्की हानेर धोती न टोपी बनाउन पासो थापेर आफ्नो दुनो सोझ्याउछन् रे ।

एउटा प्रदेशको मानिसले अर्को प्रदेशको मानिसलाई हेर्न आफूजस्तै चस्मा लाउनपर्ने वाध्यता भएको छ । कुरा गर्दागर्दै गन्थन धेरै भयो होला । भोट खसाल्ने दिन भेटेर सरकारले यस्ता यता न उताका कुरा सुन्दा पनि सुन्दैन । यता ठालु तालु आलुहरू धेरै भएका छन् । यहाँको कुरा सुनेर आजित भएको छु । यो देशको कुखुरे दाई कता हुनु हुन्छ होला । दले दाइलाई यसै पत्रबाट खोजी दायर गरेको छु । त्यहाँ के भएको छ । तपाईंको नाउँ पनि फेरेर सच्याउनु पर्ने भएको छ । दलाली व्यवसायले देशमा धेरै दुर्गन्ध आयो रे ? कमिशन बाँडफाँट पनि बन्द गर्ने रे ? मालपोतमा धेरै भ्रष्टाचारको लफडा छ रे ? अस्पतालको औषधिमा पनि कमिशनको विवाद चल्छ रे ? पार्टीको चुनावमा पनि टिकट दिनमा कसलाई कति बोरा बुझाउनु पर्ने हल्ला पो छ त ! पुलिस प्रशासनको बढुवा र सरुवामा पनि यस्तै कचिङ्गलो सुनेको छु । आशा छ चुनावमा आउने निधो दिँदै चाँडै उचित सुझाव दिनु हुनेछ ।

उहि गाउँले…

०००
हालः सिड्नी अस्टे्रलिया