नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कर्मचारीले आफूलाई “लाठसाप” ठान्नुपर्छ
टिप्पणी फाइलमा कुदाउनु पर्छ
सकेसम्म घुमाउनु पर्छ
निणर्यमा झुलाउनु पर्छ
सिंगापुर बनाउछु भनी भुलाउनु पर्छ
विदेशीलाई पुलपुल्याउनु पर्छ
लाटा-सुधा, गोजेङ्ग्रा जनतालाई फुल्याउनु पर्छ ।

यस्तै संस्कार, संस्कृति नयाँ पुस्ताले मन पराउनु पर्छ
विदेशीलाई देशको कुना-काप्चा चराउनु पर्छ
मन्त्रीजीले गमलामा धान रोपेर फलाउन कड्काउनु पर्छ
र,
भेडा जनताले ताली पड्काउनु पर्छ
यस्ता पौरखी र गौरवशाली कार्यमा,
कोखामा मुख फाटेकाहरूले कथंकदाचित्,
औँलो ठड्याउने धृष्टता गरेमा,
गाला चड्काउनु पर्छ
पारिको विषादी तरकारी परीक्षण गरेर के फाइदा
राता-रात, भित्र्याए पो हुन्छ सक्कली काइदा ।

कानून बन्छ हुँदैन कार्यान्वयन
कृषि उपज सङ्कलन केन्द्र बन्नु अगाडि हुँदैन अनुगमन
खेर जान्छ लाखौं लगानी, जनताको रगत-पसिनाको धन
बेसहारालाई बल्लतल्ल आवाश बन्छ तर, हुँदैन प्रयोजन
नेपालीको बुद्धि पछि आउँछ
खुवाँ थापे पो दशैं-तिहार छाउँछ !!

बाटो बिना नै, करोडौंको पूल बनाउनु पर्छ
जग्गाको दर-भाउ बढाउनु पर्छ
करमा चुसेको अरबौं रकम, बालुवामा पानीझैं
खन्याउनु पर्छ
उब्जनी ओसार-पसार गर्न सहज हुन्छ भनेर
साष्टाङ्ग दण्डबत् गर्ने गोरू जनता छ्क्याउनु पर्छ ।

सद्दे कुरा गरेर के पाइन्छ ?
खाँटी समृद्धि यसरी ल्याइन्छ !
फर्जी कुरा गरेर मात्र, बल्ल भुँडी फुटिञ्जेल खाइन्छ !!
यहाँ त कुटनीतिमा पनि राजनीति हुन्छ ।
अरूलाई धोका दिंदा घमाउनु पर्छ
सारथीले ताल र सुरमा मादल बजाउनु पर्छ
कम्मर भाँची-भाँची नाचेँर रमाउनु पर्छ ।

केराको थाममा छोटो पात निस्केपछि,
केरा पसाउँछ भन्ने जानिन्छ
बेसारे स्वाङले पक्कै फसाउँछ भन्ने मानिन्छ
भान्छामा पाक्ने चिज लगाएर के फाइदा ?
अनलाइनबाट मगाएर पो हुन्छ काइदा !
शहरिया भए पो हुन्छ इज्जत
गाउँमा खेती-किसानीले लिन्छ हुर्मत !!

एक्काइसौ शताब्दी,
हामी भने कुवाको ब्याङ्ग
निम्सरा-निमुखा मुलाको ड्याङ्ग
जनप्रतिनिधिमा उठेर,
आफ्नो भोट अरूलाई हाल्न भ्याउँछन्
यस्तैले, देशमा छिटै समृद्धि ल्याउँछन् !!

०००
०८० वैशाख १०
भक्तपुर