नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

भगवतिप्रसाद शर्मा :

पाएँ सर्ट र पेन्ट कोट सजिलै यै ज्यानमा लाउँछु ।
कुर्था वा सुरुवालमा छ सजिने नारीहरू देख्दछु ।
यो टोपी प्रिय लाग्छ लाउन पुगेँ देख्दा म के नै न हुँ ।
धागो या न सियो बन्यो मुलुकमा के राष्ट्रवादी म हूँ ॥१

मेरो पुस्तक हातको कलम नै यो देशको होइन ।
मेरो यो चलभाष बन्दछ कहाँ यो देशको होइन ।
पानी मात्र पिएर बाँच्नु कसरी मान्छे यहाँको न हूँ ।
खोक्रो मात्र जिएँ मरे अरूसबै के राष्ट्रवादी म हूँ ॥२

छोरो बाहिर बस्छ दिन्छ रुपियाँ त्यो गर्व मै मान्दछु ।
छोरी बाहिर बस्दछे तर यहाँ राम्रो म यो ठान्दछु ।
लाखौंलाख छ बैंकभित्र रुपियाँ राखेर के नै बनूँ ।
घोक्रो मात्र ठुलो भनेर नहुने के राष्ट्रवादी म हूँ ॥३

बाँझा खेत भए न अन्न घरमा दोकान धाएँ लिन ।
तर्कारी सकियो दिने पसल छन् त्यो लाज हो मान्दिन ।
झाडा हुन्छ कि हुन्छ कब्जियत नै वेदाङ्ग हो पढ्दिनँ ।
बोक्रो मात्र पढेर बुज्रुक बने त्यै राष्ट्रवादी हुन ॥४

माओवाद पढेँ र लेनिन पढेँ यो देश को पढ्दछ ।
होचीमिन्ह पढेँ र “चे“ पनि पढेँ यो गाउँ को पढ्दछ ।
गाई गोबर छुन्न आज म ठुलो जान्ने भई पल्टिएँ ।
अन्धो होमरले न गर्छ रचना मैले चिनेको थिएँ ॥५

आमाबा सब बिर्सिएर अहिले डेड्डी ममीमा गएँ ।
दाजूभाइ भनेर भन्दिनँ म ता “ओ ब्रो” सधैँ भन्दिएँ ।
नेपालीपन यो रुढी चलन हो भन्ने हिजोको म हूँ ।
सक्ने भित्र गुदी हरेक फलको त्यै राष्ट्रवादी म हूँ ॥६
चलभाष – मोबाइल

०००
खोटाङ