नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

दुष्यन्त भट्टराई :

म निँद्रा नपुग्दै उठेँ नीँदबाट
भिजेको थियो स्वेदले यो ललाट
हरायो स्वयं स्वार्थ बोकी समाज
पुगेको थियो स्वप्नमा देश घाट ।

उठी हेर्न थालेँ उघारेर झ्याल
सधैँ हाँस्न जान्ने रुँदैथ्यो हिमाल
थियो सुँक्सुँकाई रहेको बतास
सबै तर्फ देखेँ हतासै हतास ।

पहाडी मुनाले भुले खेल्नलाई
नदीले भुले बग्न नै छङ्छँगाई
खुसीमाथि हाबी हुँदैछन् उदास
समस्या बसे मित्रझैँ आसपास ।

नयाँ कोपिलाले यहाँ फुल्न छाडे
फुलेकाहरूले खुसी भुल्न थाले
स्वयं बन्द कैदी बनेको समाज
डराएछ अन्योलमा हेर्छ आज ।

यहाँ शक्ति देखाउनेको छ राज
तिनैका पछाडि स्वयं झुक्छ आज
मिले माथि आफै लगाएर भाग
स्वयं लाज भाग्दैछ मानेर लाज ।

यही दुर्दशा देशको हेर्नलाई
उठाए यहाँ शत्रुले घेर्नलाई
बिगारेर भन्छन् भयो के मबाट
हरायो प्रजातन्त्र यो देशबाट ।

०००
झापा, हाल अमेरिका