d.bhattarai
वृद्ध जो निवासमा…
वि.सं.२०८३
दुष्यन्त भट्टराई: जाँड होस् चुरोट होस् पिए सकिन्छ मानिस भेटघाटमा यही लिए सकिन्छ मानिस बिग्रिने सुधारिने
पुरा पढ्नुहाेस्मुमा सरह नै हुन् कर्मदाता पनि
वि.सं.२०८३
दुष्यन्त भट्टराई : तिम्रै हो घरबार यो अब तिमी हाँसेर बाँच्नू यहाँ सारा माइतका र बालपनका
पुरा पढ्नुहाेस्होस् वृद्ध बेला सुखको निसान
वि.सं.२०८३
दुष्यन्त भट्टराई : तारा खसाएर दिँदैन कोही प्यासी बनाएर दिँदैन मोही भन्ने नहुन् साथ हुने जहान
पुरा पढ्नुहाेस्वृद्ध म भएँ
वि.सं.२०८२
दुष्यन्त भट्टराई : निदाएनन् आँखा असहज भयो जीवन किन बगेका छन् आँखा जलधि चुहुँदै हर्दम किन
पुरा पढ्नुहाेस्सन्तान आफ्ना बिग्रिँदा
वि.सं.२०८२
दुष्यन्त भट्टराई : सन्तानका लीला सबै आमा बुवाका हुन् धन क्रीडा यिनैका देखिँदा आनन्द मान्ने जीवन
पुरा पढ्नुहाेस्पशुपति बाबा देश बचाऊ
वि.सं.२०८२
दुष्यन्त भट्टराई : आन्दोलनको राप र ताप मौका पाए पार्न सखाप जल्नु जले जति अब नजलाऊ
पुरा पढ्नुहाेस्हाम्रा आदर्शका छहारी
वि.सं.२०८२
दुष्यन्त भट्टराई : प्राणीहरू सबैको ऊर्जा सदैव पानी पानीबिना कसैको चल्दैन जिन्दगानी त्यस्तै अमूल्य बुझ्दा होला
पुरा पढ्नुहाेस्म त भूत भएछु
वि.सं.२०८२
दुश्यन्त भट्टराई : म सानो छँदा आमाले भन्नु हुन्थ्यो बाबु, साँझ परेपछि घर बाहिर जानु हुन्न,
पुरा पढ्नुहाेस्अधिक पूजित हुन् अब ज्येष्ठ जन
वि.सं.२०८२
दुष्यन्त भट्टराई : घर समाज कुरा किन काट्छ सधैँ वचनभित्र छुरा किन राख्छ सधैँ गलत हेर
पुरा पढ्नुहाेस्हरायो प्रजातन्त्र यो देशबाट
वि.सं.२०८१
दुष्यन्त भट्टराई : म निँद्रा नपुग्दै उठेँ नीँदबाट भिजेको थियो स्वेदले यो ललाट हरायो स्वयं स्वार्थ
पुरा पढ्नुहाेस्
