नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

मेरी आमासँग
कुर्कुच्चा मात्रै छन् चर्चरी चिरिएका
प्रिय कमरेड !
जुत्ता हान्ने खतरा छैन
जाऊँ, हाम्रो किरेडाँडातिर ।
म काठमाडौं हिंडेपछि
सुन्छु– आत्तिनुभएको छ आमा
बुढेसकालमा एक्लै हुँदा
दुःखी हुनुभए होला
दुःखी हुँदा मुख छोपेर रुनुहुन्थ्यो आमा
मैले घरतिर फर्केर नचिहाउँदा
रिसाउनु पो भयो कि !
आमा रिसाउँदा
दाह्रा किटेर भन्नुहुन्थ्यो–
‘लात्तीले मुखमा टेक्छु !’
यसपालि घर जाँदै छु म
यो जाडोमा
भुट्नुहुनेछ आमाले मकैभट्ट
र थपिदिनुहुनेछ गिलासभरि मही
म जाँदा
पक्कै खुसी हुनुहुनेछ आमा
छेउमै बसेर सुनाउनुहुनेछ
कसकसले साँध मिचे ?
को को झगडा गर्न आए ?
घरमाथि कसले बर्साए ढुंगामुढा ?
पर्दैैन पत्रकार सम्मेलन गर्न
चाहिंदैन कुनै प्रवक्ता
आमा आफैले
सबै बेलिबिस्तार लगाउनुहुनेछ ।
मेरी आमासँग
दुई हात छन् ठेला उठेका
र कुर्कुच्चा मात्रै छन् चर्चरी चिरिएका
प्रिय कमरेड !
जुत्ता हान्ने खतरा छैन
जाऊँ हाम्रो किरेडाँडातिर
यसपाली म पनि जाँदैछु
आउनुहोस्,
जाऊँ, हाम्रो किरेडाँडातिर !