नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कता हिँड्यौ लाली गाजल लगाएर काली
खोई त बस्त्र पूरै शरीर, देख्छु खाली, खाली !

कपाल टाटेपाङ्ग्रे पारी, हात पनि चरिनङ्ग्रे
कति लिन्छौ पुरस्कार, आफ्नो इज्जत फाली !

न छ बानी बेहोर राम्रो, बोली वचन उसै रूखो
किन बन्छौ ? पुरुषहरूको ओत लाग्ने पाली !

रातभरि रेस्टुरेन्टमा, ह्वीस्कीसँग मित लाउँदै
आफ्नै माइती डार्लिङ भन्ने तिमी कति जाली !

तिम्रो जस्ले पैसासँग, मोलमोलाई गर्छ
नारी इज्जत लुटेराको, नबन भो माली !!

कता हिँड्यौ लाली गाजल लगाएर काली
खोई त बस्त्र पूरै शरीर, देख्छु खाली, खाली !
महेन्द्ररत्न क्याम्पस, ताहाचल, काठमाडौं