नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

एक पटक एउटा स्यालले
भगवान्लाई भन्यो
प्रभु मलाई
स्थानिय भए पनि नेता बनाइ देऊ
सकिन्छ भने नगरको
नभए गाविसको टिकट दिलाइ देऊ
प्रभुले पनि माथीका नेतालाई
उसको कुरो जनाइ दे
नभन्दै गाविसको अध्यक्ष बनाई दे ।

फेरि स्याल
प्रभुको पाउमा घप्लक्क प¥यो
र अर्को बिन्ती गर्यो
गाविसको अध्यक्ष पनि भएँ
जिविसको सदस्य पनि भएँ
अब प्रभु सभासदको टिकट दिलाई देऊ
जसरी हुन्छ यसपालीको चुनावमा
मलाई जिताइ देऊ
प्रभुले फेरि तथास्तु गरी दिए
सभासद पद पोल्टो भरी दिए ।

सभासद त भएँ प्रभु
तिम्रो शक्ति खनाइ देऊ
मन्त्री बन्ने मेरो पुरानो इच्छा हो
अब कसरी हुन्छ मन्त्री बनाइ देऊ
फेरि स्यालले बरदान माग्यो
प्रभुले तथास्तु भनेपछि स्याल रमाउँदै भाग्यो ।

एक दिन फेरि स्याल देखा पर्यो
यसदिन त स्यालले अनौठै गर्यो 
न पाउमा पर्यो, न ढोग गर्यो
नमस्कार गर्दै भन्यो
मन्त्री पद पनि समाएँ
टन्न धन पनि कमाएँ
दाम पनि कमाएँ प्रभु
नाम पनि कमाएँ
जनताको लागि केही गर्छु भन्दै
दुईचार दिन भए पनि राष्ट्रकै बागडोर समाएँ
अब हजुरलाई एउटा कुरा भन्नु छ
मलाई पनि प्रभु जस्तै नै बन्नु छ
हजुर बुढो पनि हुनु भयो होला
मलाई हजुरको उत्तराधिकारी बनाइस्योस्
अब पनि त ठुलै मान्छे भए नि
मलाई पनि हजुरकै कित्तामा जनाइस्योस् ।

प्रभुले भने
हेर मनुवा
मानव बनाएँ भनेको त
तिमी त दानव पो भएछौ
जालन्धरसम्म हुँदा त ठिकैथ्यौ
तिमी त भष्मासुर पो रहेछौ
तिमी जस्तै तिम्रै देशका नेता
धेरै स्वर्गमा आका छन्
कसैले सरस्वतीजीको कसैले कालीको
पेटीकोट धोका छन्
लक्ष्मीजीकोमा जागीर खाली छ
तिमीलाई सुहाउने त्यहाँ भष्मासुरकी साली छ ।

दाङ, हाल : काठमाडौं