नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

इ. कुमार खड्का :

घमण्डले चुलिँदो मान्छे भुइँ कोर्दैन आकाश हेर्छ
चिन्ताग्रस्त मनले तारा गन्छ, कि त भुइँमा केर्छ
दम्भीले कसैलाई टेर्दैन, निम्छरोलाई सहानुभूति,
आफ्नै टोलमा त भुस्याहाले पनि हुँडारलाइ घेर्छ ।१

राष्ट्र रोइरहेको छ, त्यसैले गीत गाएको छैन
मूर्दा शान्ति छ हृदयले लय समाएको छैन
नियाल्दैछन् कपटका परिवेश, अबोध आत्माहरुले,
के गर्ने हो ? निष्कर्षले अझै मेसो पाएको छैन ।२

बुझे कि त अब ? जनाधार रहे पुर्वाधार हुन्छ
आफ्ना, आफन्त रहेमात्र जीवन ज्यूने सार हुन्छ
सुनाचाँदी थुपारेर स्वार्थको मात्र तजविज गर्दा,
आफ्नै बिम्ब अस्पष्ट र शरीर पनि भार हुन्छ ।३

राजाले प्रायश्चित गर्लान् बरु प्रजा अझै दास छन्
सत्ताकै धङधङीले होला व्यर्थ हल्ला, सन्त्रास छन्
रात पछि दिन हुन्छ, समय हुदैन मुठ्ठीमा सधैं,
के सुध्रनु कुहिएपछि तिनका लागि कारावास छन् ।४

०००
आलापोट, काठमाण्डौं ।
२०८२/०५/२६