साहित्यकार बन्ने धोको
वि.सं.२०८०
युवराज मैनाली : थाहा थियो जीउको कुनै भागमा चिल्छ झुसिल्कीरा, माकुरा, कमिला, बारुला आदि इत्यादिले ।
पुरा पढ्नुहाेस्मान्छेमात्र मान्छे
वि.सं.२०८०
युवराज मैनाली : नानीदेखि लागेको बानी ल्याउँदा रहेछन् जहाँ बसे पनि उभिए पनि तानीतानी । मान्छे
पुरा पढ्नुहाेस्अष्टाचार ओलम्पिक-२०२३
वि.सं.२०८०
युवराज मैनाली : पिर्थिवी लोकमै सदाचारसम्पन्न मानिने जम्बुद्वीप नामक महाद्वीपको एक उपमहाद्वीपमा मानव विकासको गतिले चरम
पुरा पढ्नुहाेस्
अचम्मको पोको
वि.सं.२०८०
युवराज मैनाली : यो दुनियाँ अचम्मको पोको हो । जति पाए पनि नमेटिने तृष्णाको धोको हो
पुरा पढ्नुहाेस्
ताप्के तात्दै छ !
वि.सं.२०८०
युवराज मैनाली : मनका भित्री कुनामा लाग्याथ्यो, दिल दिमागमा आशा पनि त्यतिबेर त राम्रैसँग जाग्या थ्यो
पुरा पढ्नुहाेस्‘हास्यव्यङ्ग्य महारथी : भैरव अर्याल’को कृति विश्लेषण (२)
वि.सं.२०८०
युवराज मैनाली : ‘टेढो ऐना’ भैरव अर्यालको छैटौँ निबन्धकृति हो । यसमा भैरव अर्यालको लेखनको प्रारम्भिक
पुरा पढ्नुहाेस्‘हास्यव्यङ्ग्य महारथी : भैरव अर्याल’को कृति विश्लेषण (१)
वि.सं.२०८०
युवराज मैनाली : साहित्यमा समालोचनाको अत्यन्त ठूलो महत्त्व रहेको छ । सृजनाको परीक्षण, मूल्याङ्कन र सृजनाको
पुरा पढ्नुहाेस्
प्रचारको अचार
वि.सं.२०८०
युवराज मैनाली : बोल्नेको पिठो बिक्छ, नबोल्नेको चामल बिक्दैन । पुर्खाले दियालो बालेर गरेको गन्थनयुक्त मन्थन
पुरा पढ्नुहाेस्
संस्था कथा – पुरस्कार व्यथा
वि.सं.२०८०
युवराज मैनाली : आन्दोलनको बेलामा दोलन निकै हल्लियो भनेर पीर मान्नु हुन्न, डर मान्नु पर्दैन ।
पुरा पढ्नुहाेस्आत्मतत्त्वाय स्वाहाः
वि.सं.२०८०
युवराज मैनाली : खुब मै हुँ भन्छस् आफूलाई के के ठान्दछन् लण्ठुको लण्ठु नै भइछस् ।
पुरा पढ्नुहाेस्
