विधाता बाबुआमा हुन्
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : विधाता बाबुआमा हुन् सबैले चाल यो पाउन् उनैको चाकडी गर्दै खुसीको रङ्ग बर्साउन्
पुरा पढ्नुहाेस्बाघ बुढाको कथा
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : फित्कौलीतिर हाल्नुपर्दछ भने हालौँ बुढाको कथा छातीमा पिँजडा बुनेर कति पो पालौँ बुढाको
पुरा पढ्नुहाेस्ठुलो गोठ
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : लैनाको पनि आस छैन सब नै थारा बकेर्ना भए भत्काए खुद बार बेर
पुरा पढ्नुहाेस्वृद्ध माता पिताले
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : स्वार्थी बन्ने अविरल पढे पाठ सारा विदेशी खाने बस्ने पनि सब उतै हुन्छ
पुरा पढ्नुहाेस्बन्दैछ वृद्धाश्रम देश मेरो
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : बुझ्दैन यो सत्य यहाँ कसैले के हुन्छ कुर्लेर भनेर मैले? गाहस्थको घाम भयो
पुरा पढ्नुहाेस्आमा बिरामी हुँदा
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : छाती खन्जरले चिरिन्छ सहसा ढूङ्गो र माटो रुँदा खाएको सब वस्तु बन्छ नुनिलो
पुरा पढ्नुहाेस्पाकेको लुतो
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : साह्रै मौसम बिग्रियो मुलुकमा वर्षाद छन् आँसुको हण्डी छन् दरबार भित्र जहिले रक्सी
पुरा पढ्नुहाेस्
एक्लो जीवन
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : एक्लो जीवन बाँच्न बाध्य म भएँ छोरा बुहारी हुँदै साह्रै त्याज्ज बनेर वृद्ध
पुरा पढ्नुहाेस्दुखायौ आमाको मन
वि.सं.२०८१
रामशरण न्यौपाने : बुढ्यौलीले गाँज्यो नयन पनि ती नाजुक भए झरे मोतीजस्ता अति चहकिला दाँत नि
पुरा पढ्नुहाेस्पिता माता पाल्ने
वि.सं.२०८०
रामशरण न्यौपाने : बढ्यो तृष्णा धेरै धनतिर हरे लोकको आज भोलि हिँडेका छन् सारा परमुलुकमा दामको
पुरा पढ्नुहाेस्
