पिटे पनि आमै प्यारो, पोले पनि घामै प्यारो
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : आमाले सुम्ल्याएको सुम्ला अझै आजै जस्तो ताजै भएपनि र घामले डढेको अधर बदर
पुरा पढ्नुहाेस् मक्ख
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : खुशी जनित शब्द ‘मक्ख’ एक प्रकारको मानव स्वभाव हो । जुन हरेकसँग सम्बन्धित
पुरा पढ्नुहाेस् उहाँ सिकिस्त
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : असाध्यै धेरै थलिएकालाई सिकिस्त बिरामी भनिन्छ । सिकिस्त करकाप वा रहरले हुन सकिँदैन
पुरा पढ्नुहाेस्
कङ्गाल हुनु चण्डाल नहुनु
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : गरिब अत्यन्त गरिब केही नभएको बुटिट्वाँकलाई कङ्गालको उपमा दिइन्छ । त्यस्तै अत्यन्तै चाहिँदोभन्दा
पुरा पढ्नुहाेस् झोला र झोले जिन्दगी
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : चोक्टा खान गएकी बुढी झोलमा डुबेर मरी भन्ने नेपाली उखान त्यसै चर्चित भएको
पुरा पढ्नुहाेस् हन्डर
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : 'हन्डर' सचेत प्राणीमात्रको साझा खुराक हो । प्राणीको जुनी पाएपछि जानी नजानी खुनी
पुरा पढ्नुहाेस् आकस्मिक आन्दोलन
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : आकस्मिक जम्काभेट, आकस्मिक बैठक, आकस्मिक आन्दोलन एउटै ड्याङका मूला हुन् । अन्य आन्दोलनहरू
पुरा पढ्नुहाेस् म खरानी युगकाे मान्छे
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : मेरा पालामा खरानीमा लुगा पकाएर धुन्थे। खरानी धसेर नुहाउथे, जुकापरेमा खरानीकाे फूल खाेजेर
पुरा पढ्नुहाेस् के टीका लगाउनु र ?
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : के टीका लगाउनु र पिरैपिरकाे भुमरीमा । थापेकाे आशिर्वाद पखालिन्छकि झरिमा। आँखाहुन्छ जमरामा
पुरा पढ्नुहाेस् मेरो जुलुम हाम्रो सर्वस्व
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : हाे ! मेरो जुलुम भएकै हाे । म अब डुब्ने पक्का पक्की जस्तै
पुरा पढ्नुहाेस्
