sanjaya saha
गेडहीगुठी, गरुडा नगरपालिका- २ रौतहटमा २०३० साल असोज शुक्लपञ्चमीका दिन जन्मिनु भएका सञ्जय साह मित्र मूलत: अध्यापनका साथसाथ पत्रकारितामा संलग्न स्रष्टा हुनुहुन्छ । उहाँका माता पिताकाे नाम अनुरगियादेवी कनुइन, अच्छेलाल साह हाे । बज्जिका भाषाकाे शाेध अनुसन्धान र तत्सम्बन्धी एक दर्जन कृतिका लेखक साह कविता, कथा र निबन्ध लेखनमा पनि उतिकै क्रियाशील हुनुहुन्छ । व्यङ्ग्यम् (२०७८) साहकाे हास्पव्यङ्ग्य निबन्ध संग्रह हाे भने कथ्याैली स्तम्भ अन्तर्गत फित्काैली डटकममा गत २ वर्षदेख नियिमत रूपमा कथात्मक व्यङ्ग्य लेखिरहनु भएकाे छ ।
श्री ५ को महावाणी
वि.सं.२०८०
सञ्जय साह मित्र : सहरका नैतिकवानहरूको सभा बस्यो । एकसे एक नैतिकवानहरू आए । पाँच सर्वोत्कृष्ट
पुरा पढ्नुहाेस्कुत्ताभक्ति
वि.सं.२०८०
सञ्जय साह मित्र : एउटा गाउँमा एउटा कुत्ताले मान्छे पाल्यो । कुकुरले चाहिँ भक्त मान्छे चाहेको
पुरा पढ्नुहाेस्
‘छठ पर्वको आदिभूमि’मा छठमय समाज
वि.सं.२०८०
सञ्जय साह मित्र : “समनपुरमा उत्पत्ति भएर विश्वभर विस्तार भइसकेको छठ पबनीको आदिभूमि समनपुर छठघाटमा
पुरा पढ्नुहाेस्इज्जत लिने ?
वि.सं.२०८०
सञ्जय साह मित्र : ‘इज्जत लिनुस्, इज्जत’ एउटाले कराएको सुनियो । उसको बोलीले तान्यो । के
पुरा पढ्नुहाेस्
सडेको टमाटर
वि.सं.२०८०
सञ्जय साह मित्र : ‘ताजा तरकारी’ दोकानमा गएर सोधें – ‘अलिकति सडेको टमाटर पाइन्छ ?’ अँध्यारो
पुरा पढ्नुहाेस्व्यङ्ग्यकारको ठेगाना
वि.सं.२०८०
सञ्जय साह मित्र : भख्खर जन्मेको एउटा व्यङ्ग्यकारले वरिष्ठ व्यङ्ग्यकारको ठेगाना पत्ता लगायो । पत्ता तेसै
पुरा पढ्नुहाेस्बधाई छ
वि.सं.२०८०
सञ्जय साह मित्र : ‘बधाई सासू हुनुभएकीमा’ एउटी तरुनीको मिठो बोलीले मेरो ध्यान तान्यो । नजर
पुरा पढ्नुहाेस्पशुको खुसी
वि.सं.२०८०
सञ्जय साह मित्र : घनघोर जङ्गलमा पशुहरू मंगल गर्दै थिए । कौवाभन्दा बाठो बन्ने केही बज्रस्वाँठ
पुरा पढ्नुहाेस्चम्चा
वि.सं.२०८०
सञ्जय साह मित्र : चम्चाले धाक लगायो- म बिना कसैको काम चल्दैन । जहाँ म छैन,
पुरा पढ्नुहाेस्गधा जिन्दावाद !
वि.सं.२०८०
सञ्जय साह मित्र : घोडाहरूको दौड थियो । गधाहरू रमिता हेर्न गए । उत्साहको पहर थियो
पुरा पढ्नुहाेस्
