नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

देवीप्रसाद मिश्र :

मनुष्य हामी असाध्य, ज्ञानी भनेर मात्रै हुँदैन नानी ।
बुबा र आमा विशेष ठानी,प्रसन्न राख्ने गराैँ न बानी।।
हुँदैन टाढा गएर, हामी स्वदेशमा नै सदा रमाऔँ ।
नबिर्स हाम्रो परम्परा याे, बुबा र आमा सधैँ हँसाऔँ ।।१।।

बसेर भाेकाे कसेर पेटी खला र खेती अनेक जाेडे ।
विचार अग्लो हिमालजस्तै लिएर हाम्रो भविष्य गाेडे।।
अशक्त बन्दा चटक्क छाडी, भुलेर टाढा कतै नजाऔँ ।
नबिर्स हाम्रो परम्परा याे,बुबा र आमा सधैँ हँसाऔँ ।।२।।

छ बाध्य भन्दै अशेष आफ्ना समस्त टाढा विदेश बस्छन् ।
बुबा र आमा बिराम पर्दा भएन हेर्ने भनेर रुन्छन् ।।
अवश्य हेर्दा यही छ चाला दिमाग केही यता लगाऔँ ।
नबिर्स हाम्रो परम्परा याे,बुबा र आमा सधैँ हँसाऔँ ।।३।।

अपार राम्रो स्वदेश हाम्रो हुनेछ गर्दा अनाज रास।
तथापि हामी भएर टाढा सदैव आमा हुने निराश।।
डटेर नानी पिएर पानी, स्वदेश हाम्रो सफा बनाऔँ ।
नबिर्स हाम्रो परम्परा याे, बुबा र आमा सधैँ हँसाऔँ ।।४।।

०००
काठमाडाैं