नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

मेरो देशको इतिहास,
(१)
उसले अलिकति बल गर्‍यो
मैले अलिकति शिर झुकाएँ
दयामा उसले मेरो गर्धनमाथि
तरवार चलाएन ।

टाट्नामा बाँधेर मलाई
ढुङ्गा जस्तो देवता
र
देवता जस्तो मान्छेले
नाम र नम्वर फेरेर
बन्द पर्खालभित्र
मेरै रगत पसिनामा रमाइरहेछ
शकुनी पासा थापेर
कुम्भकणर् निदाइरहेछ ।

(२)
दया पूर्वका टाट्नामा झुण्डाइएको
म यो देशको नेता हुँ
बुढो गोरुले वाछीलाई
गर्भधान गराउन नसक्ने ।

वन्द पर्खाल भित्रको
हरियो घाँसको लोभले
टाट्नामा झुण्डिएर
म सधैं
सपनाको लड्डु खाइरहेछु ।

मेरो भगवानलाई
आरती उतारिरहेछु
स्यालले झैं
झर्ला र खाउँला भनेर
र्‍याल चुहाइरहेछु
विन्तिपत्र हालिरहेछु
भाका फेरी फेरि गीत गाइरहेछु
घम्कीको भाषामा चाकडी बजाइरहेछु ।

मेरो भगवानको
अरु कसैलाई किन विरोध गर्न दिन्थें र
म आफैंले
चर्को नारा लगाइरहेछु ।

दासता र दमन सहेर
स्वभिमानी सन्तानहरूलाई
निसन्तान वनाउने
म बुढो गोरु हुँ
वाछीको गर्भधान रोकिरहेछु
नयाँ सृष्टिलाई
नयाँ सन्ततीलाई
धोका दिइरहेछु ।

(३)
सर्पको मुखमा परेको
भ्यागुत्तोले झैं
जिब्रो ललकारेर
आफ्नै सन्ततीलाई निलिरहेछु ।

आमा तिमीलाई धिक्कार छ
गर्भ मै तुहिनुपर्ने
दासहरूलाई तिमीले
व्यर्थ जन्म दियौ ।

तिमीले जन्माएका
ती सबै दासहरूलाई
नयाँ सृष्टिलाई रोक्ने बुढा गोरुहरूलाई
मेरो देशका जीवित नेताहरूलाई
अन्तिम श्रद्धाञ्जली ।
०००
२५ अगस्त २००५
भर्जिनिया, अमेरिका
‘आवाज‘ सेप्टेम्बर २००५