नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

सद्भावको गन्तब्य थ्यो बाटैभरि गिर्खा भेटेँ
पानी थिएन मुख रसाउन आँसु पिई तिर्खा मेटेँ ।

‘शान्ति’ भए पानी दिन्थिन् उनलाई कतै चुटियो कि !
बाटैभरि उनका आफ्नै रगतका छिर्का देखेँ ।

‘सुशासन’ लाई खोजी रा’छु सायद ऊ नै लुटियो कि !
वरिपरि नजर लाउँदा उस्कै मांस–फिर्का देखेँ ।

गुहार ! गुहार ! ‘न्याय’ भन्छु ऊ नै आफैं लठ्ठियो कि !
नाक थुनेँ, बाटैभरि बोतल अनि बिर्का भेटेँ ।

कैँ भेटिन ‘सुरक्षा’ लाई नामोनिशान मेटियो कि !
प्रहरीकै निउरेको शिर चौकी भित्र छिर्दा देखेँ ।

नाम मात्रैको लोकमार्ग साँच्चै रैछ धोका–मार्ग
बाटै मेरो गल्ती रैछ छाँगाबाट गिर्दा देखेँ ।

काठमाडौं