नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

बजाई घण्टी मन्दिर्मा भगवान् पुकारेँ कति
चढाएँ फूल अक्षता सामर्थ्यले सकेँ जति
मेरो आस्था र विश्वाश नबोली किन बस्तछ
अन्धविश्वास पो हो कि भित्र गोमन डस्तछ ।

सुखमा संझी के हुन्छ दु:खमा संझिएँ कति
धुप दीप र नैवेद्य चढाएथेँ सके जति
सधै चुप्चाप पो उ त अड्डी कसेर बस्तछ
अन्धविश्वास पो हो कि भित्र गोमन डस्तछ ।

आपत् विपतमा मैले अझै सम्झेँ कति कति
जति सम्झे पनि उस्ले दिएन दृष्टि एक् रत्ति
न त उ गर्छ इशारा न त एक् शब्द बोल्दछ
अन्धविश्वास पो हो कि भित्र गोमन डस्तछ ।

तेरो मेरो भनि मान्छे उसैका निम्ति लड्दछ
भगवान् भए दानव मान्छेमा किन चढ्दछ
देश र जात जातिमा किन पो उ विभक्त छ
अन्धविश्वास पो हो कि भित्र गोमन डस्तछ ।
झापा