डा. रमेश शुभेच्छुमालचरी र लाटोकोसेरो
युगको मञ्चन कक्षमा
सुरिल स्वर निकाल्दै
आउँछन् मैना बथान
बाँड्छन् मिलनका उधारा सपनाहरू
पस्छन् चेन्जिङ रुममा
उतार्छन् पोशाक
देखिईन्छन् सारौँ
अग्रगामी नृत्य देखाउँदै
पुच्छर फिजाउँदै, बेग बढाउँदै
नर्तकी मयुर बथान
आउँछन् हाम्रा झोपडी–आँगनमा
चेन्जिङ रुम चिहाएर हेर्छु
देख्छु– उनीहरू त कौवा रहेछन्
चिलाउनेको दाना फोड्दैछन् सुगाहरू
भन्छन् ः यसलाइ मासेर पहाडमा
सतिसाल रोप्नुपर्छ,
जब पुग्छन् सत्ताको चेन्जिङ रुपमा
एकाएक फेरिन्छन्
उनीहरू त हिंस्रक बाज रहेछन्
मधुमासलाई चुनौती दिँदै
धनेषका कैयौँ जोडीहरू
पुलकित पार्छन प्रेमलीलामा
उनीहरू पनि पस्छन् उही चेन्जिङ रुपमा
उतार्छने बस्त्र
उनीहरू त झन् गिद्ध पो रहेछन्
आवरण फेर्दै, नक्कल घोक्दै
अनेकन आवाजहरू निकाल्दै
हाम्रा सपनाहरूको मञ्चमा जबर्जस्त देखिने
कैयौँ चराहरूको धोकाधडी
हामी चुपचाप सहिदिन्छौँ
हातपाउ हुँदाहुँदै
टाउको छँदाछँदै
हुटिट्याउँ जसरी
हामी नै थामिदिन्छौँ उनीहरूको कालो आकाश
नदेख्ने लाटोकोसेरोजस्ता हामी
चुपचाप सहिदिन्छौँ मालचरीहरूको अन्याय ।
गोरखा
Subscribe
Login
0 Comments
Oldest






































