विजय_देवकोटा
मालचरी र लाटोकोसेरो
वि.सं.२०७२
युगको मञ्चन कक्षमा सुरिल स्वर निकाल्दै आउँछन् मैना बथान बाँड्छन् मिलनका उधारा सपनाहरू पस्छन् चेन्जिङ रुममा
पुरा पढ्नुहाेस्योद्धाको झोपडी
वि.सं.२०७२
मजदुरको हातले पारेको चिनियाँ इँटाको यो पर्खाल, श्रमिकको रगत चढेकोकमरेडको हृदयजत्रै अग्लो यो फलामको ढोका, ढोकाभित्र
पुरा पढ्नुहाेस्सहिद सप्ताह
वि.सं.२०७१
दिनदिनै सङ्क्रान्ति मनाउनेहरू, छाक बिराई दशैं रमाउनेहरू, विदेशी बोतलका सुनकोशी–ईन्द्रावतीलेआस्थाको पोखरी रंगाउनेहरू, मुस्किलले सङ्क्रान्ति, दशैं र
पुरा पढ्नुहाेस्संविधान
वि.सं.२०७१
साउने भेलले उधार्ने गढतिरको चिहानमा बारम्बार भेटिन्छन् ईन्कलाबवाला रातो डायरी जाउ सिसिफस हो, उधिनिहेर समाधित्यहीँ लेखिएका
पुरा पढ्नुहाेस्नगर्ची कान्छीको बहिखाता
वि.सं.२०७१
पुरानो गोरखा साम्राज्यको काखमा ठडिएकोलालदरबारको शाखामहल अघि उभिएरनगर्ची कान्छी माग्ने गर्छे–पुस्तैनी लुटिएका विपनाहरूहरमटारी चोकका अखडे हरामहरूउसलाई
पुरा पढ्नुहाेस्यो क्षणमा
वि.सं.२०७१
यतिखेर तिमी केही नबोलधोकाधडीको यो क्षणमा तिमी बोल्दामुखबाट आगो निस्कन सक्छतिमीले अहिल्यै आगो बाल्नुहुँदैनबरु सलाईहरू ठिक
पुरा पढ्नुहाेस्कमरेड ! एक्स्पेरिमेन्ट गरौँ न
वि.सं.२०७१
कमरेड !गोलीको छर्रा लागेको शरीर दुःख पचाएर चैन पो खोज्छ अचेलपालाको पैँचो भन्छन्–लौ न आऊ पर्म
पुरा पढ्नुहाेस्कलम र युगको झेलखाना
वि.सं.२०७१
वर्तमान लेख्दालेख्दै ढिका झरेकोबलपेनको सुईरो फेर्दै गर्दा ईतिहासका अवाक् पिडित आत्माहरु सुस्केरा हालि अत्याउँछन् कहिलेकाहीँ बाबुबाजेको
पुरा पढ्नुहाेस्
