नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

छ धर्ती अँध्यारो पँधेरो छ शून्य
न छायो बिहानी निदाए मनुष्य
नखुल्दै बिहानी जगायो मलाई
चढाऊँ म के यो नयाँ वर्षलाई !

बितायौँ नहाँसी कयौं मास, वर्ष
गुमायौं चिनारी सह्यौँ चोट, दर्द
गयो जिन्दगीको हिसाबै घटाई
चढाऊँ म के यो नयाँ वर्षलाई !

छ बिग्रे सडेका जरा यी धराका
छ भत्की ढलेका पखेरी गराका
म सुन्दै छु आमा रुवाई–कराइ
चढाऊँ म के यो नयाँ वर्षलाई !

कतै आगलागी कतै छन् खडेरी
कतै भाइ मारी लिएका घडेरी
नबोल्दा उसैको भयो लौ भलाइ
चढाऊँ म के यो नयाँ वर्षलाई !

बिरानो छ बस्ती कतै छैन शान्ति
निभेको छ बत्ती गुमेको छ कान्ति !
र्पयो साँझ बस्ती हुने त्राहित्राहि
चढाऊँ म के यो नयाँ वर्षलाई !

मकवानपुर, हेटौंडा