नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा.अमर कार्की :

केटाः
ओइ ठुली सधै दुई चुल्ठी मात्र बाट्छ्यौ किन ?
माइतीमा नै बसेर दुई बिस नि काट्छ्यौ किन ?
मनभित्र घरजम गर्ने त्यस्तो रहर हुँदाहुँदै पनि
बिन्दास छु भनेर आफ्नै मनलाई ढाँट्छ्यौ किन ?

केटीः
तिमी भन ठुले के म झाँक्रो फिँजाएर हिडौं ?
कि तिमी जस्तै टाउको पुरै खुइलाएर हिंडौं ?
म किन बस्थें र मन मिल्ने साथी भेटेको भए
कि तिमी ऐरेगैरेलाई जोडी बनाएर हिडौं ?

केटाः
इन्द्रेणीका सातै रङ्ग सोरेर दिउँला तिमीलाई
वा फूलको महेक खोसेर दिउँला तिमीलाई
यो धर्तीको के कुरा भो र तिमी मागेर त हेर
जुनेली रातको चाँद चोरेर दिउँला तिमीलाई !

केटीः
त्यस्तो बेतुकको सपना देख्ने बानी छैन मेरो
एउटा असल प्रेमी मिले आनाकानी छैन मेरो
बेरोजगार छैन घरमै बसी कमाइ गरेकी छु
बिना काम बाहिरपाटो आनीजानी छैन मेरो !

केटाः
जान्दछु म, तिम्रो आनीबानी बिन्दास छ
त्यसैले त तिम्रो साथ मेरो लागि खास छ
मैले पनि एक्लै कटाएँ चालिस बर्से जोवन
मेरो मुटुभित्र झाँकी हेर अझै तिम्रो बास छ !

केटीः
भो सकिन अब तिमी जित्यौ म हारेँ
यो चालिस वर्षे जोवन तिमीतिरै सारेँ
तर बिचार गर पाप लाग्छ तिमीलाई
यदि तिम्ले मेरो जीवन यताउति पारे !

०००
फ्लोरिडा