मकै फूल उठे पनि कराइ त रित्तै
वि.सं.२०८१
पराशर रिजाल : कहिलेकाहिँ खाजा खानेबेलामा ठूला थालभरि सेतो फूलैफूल भएको मकै ल्याउँथिन् उनले । पहिला
पुरा पढ्नुहाेस्
क्याम्पस चिफ हुँदाको सम्झौटो (१)
वि.सं.२०८१
डा. गोविन्दराज भट्टराई : प्रत्येक मानिसको जीवन एकपल्ट उन्नतिको शिखरमा चढ्दछ । मैले पनि आफ्नो समयमा
पुरा पढ्नुहाेस्
चोर, ढाँट र ठग
वि.सं.२०८१
शेषराज भट्टराई : चोरको स्वर ठूलो, बोक्सीको आँखा ठूलो भन्छन् तर यस शताब्दीमा त ठीक उल्टो
पुरा पढ्नुहाेस्
बुद्धिजीवी
वि.सं.२०८१
भोलानाथ सुबेदी : बुद्धिजीवी ओज बोकाउने शब्द हो कि बोझमात्र बोकाउने शब्द हो भनेर चिया चौतारीमा
पुरा पढ्नुहाेस्
साँढे पुराण
वि.सं.२०८१
दिलीप अर्याल : आजको हाम्रो बसिबियाँलो मुख्यरूपमा साँढेको चर्चा विषयमा केन्द्रित रहनेछ । यसलाई एक प्रकारको
पुरा पढ्नुहाेस्
हाकिमसाहेबको भोजन
वि.सं.२०८१
हरि वंदी : मोटो रकमको तलब पचाउने हाकिमसाहेबको खुराक कमसेकम चौरासी व्यञ्जनको एक चौथाइ त अवश्य
पुरा पढ्नुहाेस्
नेपाल सुन्दर शान्त विशाल
वि.सं.२०८१
श्रीधर खनाल : साहित्यकार श्रीधर खनालको ९४ वर्षकाे उमेरमा २०८१ माघ ३ गते बिहान पौने ३
पुरा पढ्नुहाेस्
‘ज्यादा खा लिया’ र ‘हमदर्द का पचनोल’
वि.सं.२०८१
चाेलेश्वर शर्मा : म रेडियो सुन्दिनँ । नेपाल मात्र होइन-श्रीलङ्का, आकाशवाणी, पातालवाणी (सादृश्यः पाताल प्रवास :
पुरा पढ्नुहाेस्
एउटा आकर्षक नामको खोजीमा
वि.सं.२०८१
ऋषिराम पोखरेल ‘बकिमहे’ : खास उमेर, अवस्था र परिस्थितिमा हरेक मानिस अरुलाई देखेर बहकिन्छ । म
पुरा पढ्नुहाेस्
तपाईं नभनी मपाई
वि.सं.२०८१
नगिता लेप्चा राई : अचेल त म पनि अलिक चङ्खी भएकी छु। किनभने हिजोआज चङ्खो भएन
पुरा पढ्नुहाेस्
