कालो कोट
वि.सं.२०८२
गाेपेन्द्रप्रसाद रिजाल : अचेल, भिर्नु नै छ कोट धेरै भएथ्यो सिँगौरामा सिउरिएको अलि अलि ढुसी उम्रेको
पुरा पढ्नुहाेस्चटनी
वि.सं.२०८१
गाेपेन्द्रप्रसाद रिजाल : पोथी पाल्नुस् कम्रेड पोथी ! मलको भारी घोप्ट्याउँदै मैले सोधेँ- किन र कमरेड
पुरा पढ्नुहाेस्स्वार्थ
वि.सं.२०८१
गाेपेन्द्रप्रसाद रिजाल : यो स्खलित समय, आफ्नै बेगमामात्र बग्न खोज्छ । आफनै दुना टपरी भर्न खोज्छ
पुरा पढ्नुहाेस्फुलमन्त्रीले रक्सी छाड्यो रे…
वि.सं.२०८१
गोपेन्द्रप्रसाद रिजाल : (राई माइलाले गाउँँ छाड्यो रे को भाकामा प्याराेडी) फुलमन्त्रीले रक्सी छाड्यो रे फुलमन्त्रीले
पुरा पढ्नुहाेस्पुरोहित बाको टुपी
वि.सं.२०८१
गोपेन्द्रप्रसाद रिजाल : बाहुनका धेरै परिचय मध्ये एउटा खाँटी परिचय टुपी पनि हो । त्यसमा पनि
पुरा पढ्नुहाेस्खुकुरीः अहिंसा र टोपी
वि.सं.२०८१
गोपेन्द्रप्रसाद रिजाल : विश्वमा छुट्टै किसिमले तयार गरिएको सादा वा बुट्टे कपडाको टाउकामा लाउने कपडालाई टोपी
पुरा पढ्नुहाेस्म हान्दछु
वि.सं.२०८१
गोपेन्द्रप्रसाद रिजाल : १. सहकारी, महकारी, सहचारी सबै मिले थोपा थोपा श्रमिकको, पसिना जुस झैँ निले
पुरा पढ्नुहाेस्म जान्दछु
वि.सं.२०८१
गोपेन्द्रप्रसाद रिजाल : चुँड, लुछ, जति सक्छौ, ब्वाँसो तिमी म ठान्दछु कोलमा पेल बेस्सरी, पिना हुन
पुरा पढ्नुहाेस्वास्तु विग्रिएको गाउँ (३)
वि.सं.२०८१
गोपेन्द्रप्रसाद रिजाल : आज त्यो बेलाको कुरा जुन, बेला मान्छे सबै सकिएर काँग्रेस, कम्युनिष्ट जस्ताहरू मात्र
पुरा पढ्नुहाेस्शून्य बोध
वि.सं.२०८१
गाेपेन्द्रप्रसाद पाैडेल : शून्य अर्थात खाली जसरी आकास छ जो अनन्त छ शून्यलाई चराले मेरो हो
पुरा पढ्नुहाेस्
