नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

अहिले चाडपर्वको माहोल भएको भए पनि चुनावको गरमागरम बहस छ जताततै । फलानोले यसरी जित्ने छ र फलानोले यसरी हार्नेछ । दुई ठूला ग्याङको निकै चर्चा छ । प्रतिगमनकारीको नेतृत्व कालिदास बाले गरेका छन् भने अर्कोतर्फको नेतृत्व अक्षम काकाले गरेका छन् ।

पहिले पहिले पो उम्मेदवार हुन पार्टीमा योगदान गरेको, लोकप्रिय र स्वच्छताको योग्यता हुनुपर्छ भन्ने मान्यता रहेको थियो । अहिले त सबैभन्दा ठूलो पूँजी भएको, जसरी पनि जित्न सक्ने, ठूलो ठेकदार, डन, अपराध गरेर जेल बसेका वा प्रहरीले फरार सूचीमा राखेको भए झन् बेस्ट । अहिले त एक हातमा सिंदूर अर्को हातमा नागरिकता भने झैँ एक हातमा पार्टी प्रवेशको माला अर्को हातमा उम्मेदवार बनाउने टिकट ? वर्षौदेखि भुइँमान्छेसँग जोडिएको खाँट्टी पार्टीको नेता मूल नेतृत्व रिझाउन नसकेको अपराधमा टिकटबाट बन्चित ? निकै सन्सनीपूणर् र रोचक छैन त अहिलेको चुनावी माहोल ?

नीति, कार्यक्रम, विचार र चुनावी मुद्दाको आधारमा भन्दा पनि अरु नै कुराको आधारमा लडिने लडाईं बेग्लै हुँदोरहेछ । जसले जसलाई जोसँग मिलेर जिते पनि हारे पनि कुनै खतबात नलाग्ने ! कम्ताको स्वतन्त्र चुनाव हो यो ? क्या सरिवरी चुनाव ?

एक छिन् अघिसम्म तँ अराष्ट्रिय तत्व, तँ बिखन्डनकारी र तँ प्रतिगमनकारी भनेर सामाजिक सञ्जालमा पाँडेगालीमा उत्रिएकाहरू एक छिन्पछि आफ्नो ग्याङमा सामेल भएपछि महान् क्रान्तिकारी, राष्ट्रवादी र अग्रगामी ! कम्ता लाजै लाग्ने गरी अङ्कमाल गरेर हग् गरेका छन् ! … भन्दा देख्नेलाई लाज !

कुन ग्याङमा लाग्यो ? परमादेशी कि प्रतिगमनकारी ? छुट्याउन नै मुश्किल ? फास्स न फुस्स ? बेकारमा गरिएछ एक अर्कोमा छोइछिटो ! घाम पार्टी विभाजन भएपछि घाम र मसी पार्टी बन्यो । घामका मान्छेले मसीका मान्छेलाई, मसीका मान्छेले घामको मान्छेलाई देखिनसहने । लोग्ने एकातिर स्वास्नी अर्कैतिर । दाजु एकातिर भाइ अर्कैतिर । यसरी पूरा समाज विभाजन भयो । भारो पर्म, ऐचो पैंचो, मर्दापर्दाको सम्बन्ध सब चौपट ? अक्षम काकाको दिन बलियो भएर उनलाई चिठ्ठा परेको छ । बिस वर्षसम्म यिनीहरूलाई केही गर्न नसकिने भयो भन्दै कमन्डलु र लौरो बोकेर शिवपुरीतिर तपस्या गर्न हिँडेका अक्षम काका निकै फाइँफुइँ गरेर डुक्रन थालेका छन् ।

म बबुरोलाई छरछिमेकी, साथीभाइ इष्टमित्रले यो कालिदासको भर छैन त्यता नलाग्नु भन्दाभन्दै आफूले आधा शताब्दीसम्म काम गरेको, घाम चिन्हमा बाहेक अन्य चिन्हमा कहिले पनि भोट नहालेको भनेर यही पार्टीमा टाँसिएर बसें । तर अब परेन फसाद ?

हिमाल पहाड तराई कहाँ कसले कसलाई भोट हाल्न पर्ने हो ? केही ठेगान छैन । पन्चेतका मुसे काका घामचिन्ह लिएर हेटौंडामा उठेका छन् रे । होली वाइनका ढकाल काका समानुपातिकतर्फ तेस्रो नम्बरमा छन् रे । छायाँ पार्टीका महतो चाचासँग पनि कसिलो गाँठो कसिएको छ रे । घाम, छायाँ, गाई, गोरु सबैलाई मिलाएर एक बनाउन सक्ने कालिदास बाको खुबीलाई मान्नैपर्छ । मिलाउन सक्ने क्षमता थियो भने त त्यत्रो दुई तिहाई नजिकको संसद दुई दुई पटकसम्म बिघटन गर्ने थिए र ? विदेशी प्रभुको आशिर्वाद, न्यायालयको सेटिङ र माई आमाको आशीर्वाद पाइन्जेल मेरो रौं पनि झर्दैन भनेर बसेका उनी बन्दाबन्दैको धरहराको टुप्पोबाट सुनधाराको फेदमा एकै चोटी किन खँगारिने थिए र ?

हुन त उनको ढोकामा बा भन्दै चाकडीमा नधाउने र मोटो भेटी चढाएर आरती नगर्नेलाई फुटेको आँखाले पनि देखिसहदैनन् रे भन्ने सुनेको थिएँ हो रछ । सबै कमिटीले एकल सिफारिस गरिएको सुपका डा. काजीलाई टिकट नदिएर बन्दुके काजीलाई टिकट दिए । सधैं बामतालमेलको एकोहोरो राग अलाप्ने हम्मर गुरुलाई पन्छाएर पञ्चेती डनलाई उनको क्षेत्र दिएर पार्टीबाटै लखेटे । त्यो मार्क्सवादी अध्ययन केन्द्रको नामबाट कार्यकर्ता जगाउँदै हिड्ने ? लौ जगाओस् अब । कालिदास बाको स्मरण शक्तिलाई त मान्नैपर्छ ।

देशैभरि उनको एकल प्रहशनबाट लट्ठ भएर पार्टी प्रवेश गरेकाहरू उनको व्यवाहार देखेर दंग परेका छन् । चैतेहरूले जे माग्यो पाउने असारेहरूले चैतेको हेरेर हिस्स बुढी हरिया दाँत देखाउनु परेको छ टिकट बितरणमा । भुईंको उठाउन खोज्दा पोल्टाको चट् । रातभरि करायो दक्षिणा हरायो । एउटा नाथे टिकटका निहुँमा १६ पृष्ठ लामो आरोपपत्र लगाउला भन्ने अनुमान गर्न सकेको भए घाम पार्टीको अवस्था छताछुल्ल हुने थिएन ।

बाहिरी प्रभुको आशिर्वाद मिलुन्जेल भित्री प्रभु (जनता) को जति अपमान गरे पनि केही फरक पर्दैन भन्ने मान्यता राख्ने कालिदासलाई आची पुछेर फालेको झुम्रो त कुनै दिन काम लाग्छ भने ती त आफ्नै सहयोद्धा भनेर कसले सम्झाइ देओस् खै ? नत्र त कालिदासको ‘क’ झै खिइएर सकिन बेर नलाग्ला भन्न सकिन्न !

०००
मड्गाल ,जोरपाटी
२०७९/०६/३०
भैरव पुरस्कार गुठीको सञ्चालक समिति सदस्य