नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

के एक दनक दुई दनक कुरा ?
चार दनकले पनि यसलाई छुँदैन
सरकारी साँढे न पर्यो
जहाँ उजुरी गरे पनि केही हुँदै हुँदैन ।

रिसायो भने यो सनक्क सन्किन्छ
दक्षिणतिर धपायो, उत्तरतिर फन्किन्छ
हरियो घाँस त यसले देख्नै हुँदैन
घाँस खाने बेला कसैले छेक्नै हुँदैन
छेक्न खोज्नेलाई ठोक्न बेर लाउँदैन
सिङले उधनेर जुरुक्क बोक्न बेर लाउँदैन
आखिर सरकारी साँढे न पर्यो ,जनताले भनेको के मान्छ
नमाने पनि साँढेको बाउको के जान्छ ?

गाउँ घरमा कोरली देख्यो कि
स्याल जस्तै यो पल्कन सक्छ
उस्तै परे यो गाईसित पनि सल्कन सक्छ
यो सरकारी साँढेलाई कसले छुने
झाँक्री पनि उही धामी पनि उही
फेरि उजुरी गरे पनि के पो हुने ?
बेला बेला मालिकलाई, दुई चार दाम पनि चढाउँछ
चढाउने भन्दा धेरै दाम आफ्नै भुँडीमा लुडाउँछ ।

राजाले छोडेको साँढे होस् कि
पाँडेले छोडेको साँढे होस्
आखिर साँढे न हो
दान पनि खाको छ, अनुदान पनि खाको छ
न पत्याए हेर्नुस् न
सरकारले डामेको दुई चार वर्षमै
कस्तो चिल्लो चपिल्लो भाको छ !
भेट्न जानेलाई नमस्कार पनि फर्काउँदैन
धम्मरधुस बस्छ छ कुर्सीमा ,यसो कम्मर पनि मर्काउँदैन ।

भोलेनाथलाई भन्दा ठुलो आफूलाई ठान्छ
खान पायो भने मात्र तपाईंको हलो तान्छ
भुस, जुस, घुस जे दिनुस् कपाकप खान्छ
खानलाई यसले न डर मान्छ, न लाज मान्छ ।
भुँडी फुलाको छ गाला उक्साको छ
तर कले भन्न सक्ने, साँढेले घुस खाको छ ।

दाङ, हाल भक्तपुर