नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

निर्धक्क भई भन्न सक्छु आकाश फेरि खस्छ
कुल्चिएको कसिङ्गर टाउकामाथि बस्छ ।

मुखमा ध्वाँसो दल्नुपर्ने काशीवास गर्न
नाक काटेर कैलाश आएँ प्रभुदर्शन भर्न
शरणार्थी मेरै शिरमा राखिदेऊ न हात
प्रभुजीको इच्छा हुँदा पर्छ दिउँसै रात ।

काशी जाँदा जल चढाउने कैलाश आउँदा हिउँ
गौरङ्ग हुन् महाप्रभु तिनलाई के–के दिऊँ ?
तेल चढाऊँ कि सुन चढाऊँ नरबलि दिऊँ कि
रूखको मुढो जस्तै गरी ढलिदिऊँ कि ?

म सर्वस्व चढाइदिउँला कुर्सीमाथि चढाऊ
साष्टाङ्ग दण्डवत गर्छु पाउ अगि बढाऊ
परिआए सिङ्गै नेपाल भूमिदान गर्छु
चिरञ्जीवी भएस् बाबु भन चरण पर्छु ।

धादिङ, हाल : नैकाप, काठमाडौं