के जान्छ मेरो ?
वि.सं.२०८०
देव भट्टराई : बाँडेर आश्वासन भर्छु झोला । त्यो पूर्ण होला अवथा नहोला ।। पत्याउँने यी
पुरा पढ्नुहाेस्के यही लोकतन्त्र हो ?
वि.सं.२०८०
देव भट्टराई : गरिब राष्ट्रका बाँच्नु के गरी ? हरिप मात्रको देश हैन नि ॥ सुजन
पुरा पढ्नुहाेस्प्रवृत्ति
वि.सं.२०८०
देव भट्टराई : जगत् हेर्छु भन्ने भए ज्ञान साथ । किरो माथि उठ्नेथियो नर्कबाट ॥ जहाँ
पुरा पढ्नुहाेस्दिक्क लाग्दैछ भाइ
वि.सं.२०८०
देव भट्टराई : मान्छे हेर्दा चिटिक्कै तर मन जसको हुन्छ आचार बाङ्गो । पूरापूरै लगाओस् तनभरि
पुरा पढ्नुहाेस्बाइबाई नेपाल
वि.सं.२०८०
देव भट्टराई : भत्केर जाऊन् घर खेतबारी । विदेशमा खोज्नुछ रोजगारी ॥ रोगी भई पाक्छ कपाल
पुरा पढ्नुहाेस्अलिपछि उही हुन्छ बढ्ता हरामी
वि.सं.२०८०
देव भट्टराई : जस्ता हुन्छन् जमिन, जनता हुन्छ नेता दुरुस्तै । खोजी गर्दा असल मतिको व्यक्ति
पुरा पढ्नुहाेस्
मैले मलाई कसरी ‘म’ चिन्ने ?
वि.सं.२०८०
देव भट्टराई : अचम्मको लाग्छ मभित्रको म । शैतानझैँ लाग्छ विचित्रको म ॥ साँच्चै मलाई अब
पुरा पढ्नुहाेस्
मान्छे, सिंह, बाघ, बाँदर र चुनाव
वि.सं.२०८०
देव भट्टराई : यौटा बाघ थियो अचम्म उसका साथी थिए बाँदर बस्थे जङ्गलमा मिलेर सपना देख्थे
पुरा पढ्नुहाेस्मान्छे टोक्ने मान्छे तिमी त छिः
वि.सं.२०८०
देव भट्टराई : देख्दा मानिस हौ छ हात मुख लौ गोडा दुवै छन् खडा खै के
पुरा पढ्नुहाेस्
