Tag: बुढ्यौली काव्य (शृङ्खला- ४०)
बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला – ५०)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : युवा थिएँ बुढो भएँ तथा छ सभ्य चेतना । कुनै निराश रासमा म
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला – ४९)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : सदा अभाव चित्तमा लिएर झन् सबैजना । मडारिँदै दगुर्दछन् न पूर्ण हुन्छ कामना
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली (काव्य शृङ्खला- ४५)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : कर्मका बलले गर्दा जन्म हुन्छ मनुष्यको । कर्मले मार्ग बन्ने हो वर्तमान भविष्यको
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली काव्य शृङ्खला (४१)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : असी श्रावणको मास अन्त्य पच्चीसका दिन । निरीक्षण गरी हिँड्थ्यौँ वृद्ध चिन्तनका जन
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली काव्य (शृङ्खला- ४०)
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद मिश्र : हाम्रो पुरानो स्थिति थाम्दै सत्य परम्परा परिधिमा सङ्लो बनाई मन । जान्थे जो
पुरा पढ्नुहाेस्
